Πήγαμε και είδαμε την ταινία του Παντελή Βούλγαρη, για την οποία τόσα και τόσα αντιφατικά και αντικρουόμενα είχαμε διαβάσει. Η ταινία είναι ένα αριστούργημα! Ο Παντελής Βούλγαρης, τιμά τον ελληνικό κινηματογράφο με την παρουσία του. Όπως έχει τονίσει και ο ίδιος στις συνεντεύξεις του, ο στόχος του ήταν το καλλιτεχνικό αποτέλεσμα, το οποίο είναι εξαιρετικό και όχι το να πάρει θέση υπέρ της μιας ή της άλλης πλευράς.
Στην Ελλάδα, δυστυχώς, φαίνεται πως ακόμη κάποιοι ζουν στη δεκαετία του 1940, ίσως και πιο πίσω. Δε μπορούμε να ζούμε με το παρελθόν, ούτε να εξακολουθήσουμε με τις ταμπέλες. Οι χίτες, οι ταγματασφαλίτες, οι φασίστες, οι κομμουνιστές, οι "Βούλγαροι" και όλα αυτά που έχουν ειπωθεί εκατέρωθεν. Φτάνουν πια οι ταμπέλες. Ας κοιτάξουμε μπροστά το παρόν και το μέλλον. Όσα έγιναν την περίοδο του Εμφυλίου, τα έχουν καταγράψει ιστορικοί και λογοτέχνες, παίρνοντας ο καθένας θέση, ανάλογα με τη μεριά στην οποία ανήκε.
Στην ταινία ψυχή βαθιά, ο Παντελής Βούλγαρης, θέλησε να περάσει την ανθρώπινη διάσταση, μέσα από το φακό του καλλιτέχνη και αυτό το πέτυχε. Συνιστούμε να δείτε την ταινία, στην οποία ξεχωρίζει ιδιαιτέρως η μικρή αλλά τόσο σημαντική παρουσία του Θανάση Βέγγου, η οποία επίσης συγκλονίζει. Μην τη χάσετε.
1949, τρίτη χρονιά του Εμφυλίου Πολέμου.
Στα βουνά της Δυτικής Μακεδονίας σε μεγάλες και μικρές μάχες, μέρα και νύχτα, το αίμα κυλάει ποτάμι.
Δύο αδέρφια, ο Ανέστης 17 χρονών (Χρήστος Καρτέρης) και ο Βλάσης 14 (Γιώργος Αγγέλκος), βρίσκονται σε αντίπαλα στρατόπεδα. Ο πατέρας τους νεκρός από νάρκη, η μάνα τους σε στρατόπεδο αμάχων.
Τσοπανόπουλα που γνωρίζουν καλά τα υψώματα, τα δάση, τα ποτάμια και τα περάσματα, τα δύο παιδιά 
χρησιμοποιούνται ως οδηγοί, ο Ανέστης από τον ανθυπολοχαγό Τριαντάφυλλο του Εθνικού Στρατού (Γιώργος Συμεωνίδης) και ο Βλάσης από τον Καπετάν Ντούλα του Δημοκρατικού Στρατού (Βαγγέλης Μουρίκης).
Μοιραία βρίσκονται με όπλο στο χέρι σε ομάδες που πολεμούν απέναντι και βάλλουν η μία εναντίον της άλλης.
Στις τοποθεσίες Ψωριάρικα, Χαλασμένα Χωράφια, Μέγα Πλάι ζουν τη φωτιά του πολέμου, τις μάχες ανταρτών και φαντάρων σώμα με σώμα, τα πρόχειρα νοσοκομεία με σακατεμένους και ετοιμοθάνατους, την παράλογη καθημερινότητα του θανάτου, της βίας, της σύγχυσης, του πάθους, του τρόμου.
Χουχλιάζοντας συνθηματικά σαν πουλιά καταφέρνουν να συναντηθούν κρυφά τρεις φορές. Την τελευταία, ενώ οι Αμερικάνικες βόμβες Ναπάλμ καίνε ανθρώπους και δάση, ο μεγάλος προσπαθεί να πάρει τον μικρό αδερφό μαζί του.
Ο Βλάσης όμως έχει γίνει πια πολυβολητής, αποκαλείται συναγωνιστής Φλόγας και έχει τιμηθεί με το παράσημο του Γράμμου.
Στην ΨΥΧΗ ΒΑΘΙΑ ο ανθυπολοχαγός, ο καπετάνιος, η πολυβολήτρια Γιαννούλα (Βικτώρια Χαραλαμπίδου), ο διαφωτιστής (Βασίλης Νανάκης), η 15χρόνη αντάρτισσα Φούλα (Άννα Παρτσάνη), ο δεκανέας Καλαματιανός (Ιούλιος Τζιάτας), ο στρατηγός (Μάριος Ποντίκας), ο ταγματάρχης (Κώστας Κλεφτόγιαννης), ο Βαν Φλητ (Μίλτος Πολυβίου), ο Τζων Λούϊς (Ian Robertson), η μάνα στο στρατόπεδο (Αργυρώ Αποστολίδου) και ο 80χρονος παππούς του νεκρού στρατιώτη (Θανάσης Βέγγος) γράφουν σελίδες στο κεφάλαιο της μοίρας και της ιστορίας των δύο παιδιών αλλά και της ιστορίας του τόπου.
Στην ΨΥΧΗ ΒΑΘΙΑ ο Ανέστης και ο Βλάσης μέσα από τα περάσματα του θανάτου, τα δασωμένα του φόβου και τα υψώματα του ηρωισμού γίνονται σήμερα, 60 χρόνια μετά, και δικοί μας οδηγοί μνήμης και ώριμου στοχασμού για την τριετία που αφάνισε χιλιάδες νέους και σημάδεψε βαριά την χώρα.
Η ταινία γυρίστηκε στην Δυτική Μακεδονία, στον Νομό Καστοριάς το φθινόπωρο του 2008
Απόσκεπος, Λίμνη Αρρένες, Βίτσι, Βυσσινιά, Γράμμος, Ύψωμα Καζάνι, Κορέστεια, Κρανιώνας, Λιθιά, Μάνκοβιτς, Μαύροβο, Μαυρόκαμπος, Νεστόριο, Οξυά, Πολυκάρπη, Πολυκέρασο, Σιδηροχώρι, Τοιχιό, Χαλάρα, Ύψωμα Χάρος
| Επόμενο > |
|---|
