Αγαπημένη ραδιοφωνική εκπομπή με διαχρονική αξία. Πραγματικά μερικές φορές νομίζω ότι η Ελλάδα είναι γεμάτη Λιλιπουπόλεις με... Χαρχούδες δήμαρχους. Κι έλεγε ένα από τα πολλά αγαπημένα τραγούδια της Λιλιπούπολης "Λαέ της Λιλιπούπολης, σήκωσε πια παντιέρα, με το Χαρχούδα δήμαρχο δε βλέπεις άσπρη μέρα..." Παρ' όλα αυτά, όχι μόνο ο λαός δε σηκώνει παντιέρα για την αλλαγή και την ανανέωση, αλλά ανέχεται αυτά τα οποία σε άλλες εποχές θα τον ωθούσαν σε... ακραίες συμπεριφορές (τουλάχιστον). Μελετώντας κανείς τη δημόσια ζωή, αναρωτιέται μήπως ισχύουν όλες αυτές οι θεωρίες περί ψεκασμού της ατμόσφαιρας, προκειμένου να μας κάνουν να πάψουμε να σκεφτόμαστε! Και στο μεταξύ μας διοικούν ή μας κυβερνούν, όπως θέλει κανείς το λέει, Χαρχούδες. Τι είναι άραγε εκείνο που κάνει έξυπνους, μορφωμένους και με λυμένα τα οικονομικά τους προβλήματα ανθρώπους να μη μπορούν να δουν τα ολοφάνερα; Πόσες αποδείξεις χρειάζεται κάποιος για να καταλάβει ότι ο Χαρχούδας έχει κάνει πολλά και διάφορα; Πρόκειται για το απόλυτο παράλογο σε αυτήν τη χώρα. Ένα παράδειγμα του απόλυτου παραλογισμού που μας διακρίνει είναι οι γιατροί με τα φακελάκια. Αν τολμήσεις να βγεις και να καταγγείλεις επωνύμως ότι ο γιατρός που εγχείρισε τη μητέρα σου όχι μόνο "τα πήρε", αλλά της κατέστρεψε και κάθε ελπίδα να γίνει καλά, θα φας μήνυση και θα πληρώσεις ότι έχεις και δεν έχεις, γιατί συκοφάντησες το... λαμπρό επιστήμονα. Οπότε δε μιλάς και τρέχεις στα νοσοκομεία για να μην πεθάνει η γυναίκα μια ώρα γρηγορότερα συνεχίζοντας φυσικά να πληρώνεις τη δημόσια υγεία. Κάπως έτσι είναι τα πράγματα και με κάποιους... δημόσιους λειτουργούς. Δε μπορείς να τους κατηγορήσεις, γιατί τότε θα πληρώνεις παράβολα πολλών χιλιάδων ευρώ κι ας είναι κοινό μυστικό οι... παρατυπίες τους. Τι παρατυπίες δηλαδή, που σε μερικές περιπτώσεις πρόκειται για κανονικά εγκλήματα. Με τη διαφορά ότι η δημόσια ζωή της Ελλάδας, επιτρέπει τα τέλεια εγκλήματα. Είναι όλα τόσο νομότυπα και καλυμμένα που δε μπορείς να κάνεις τίποτα. Και αναζητάς το μοιραίο λάθος. Και στο μεταξύ έχεις το Χαρχούδα απέναντι με τον παπαγάλο της Πιπινέζας από δίπλα. Ζητώ συγγνώμη από όσους δεν γνωρίζουν τους ήρωες της Λιλιπούπολης, αλλά είναι μια ευκαιρία να αγοράσουν τα cd's με τα τραγούδια ή να κοιτάξουν τον Χαρχούδα της πόλης στην οποία μένει ο καθένας. Δυστυχώς οι περισσότεροι δήμοι στην άμοιρη Ελλαδίτσα έχουν Χαρχούδες. Και με την άδεια της... εκκλησίας, κατά τη λαϊκή ρήση. Και βέβαια μόνο μέσα από τέτοιου είδους... ανώδυνα άρθρα σε κάποιο site μπορούμε να εκδηλώσουμε το θυμό και την αγανάκτησή μας με όσα ξέρουμε, μην τολμώντας να απευθυνθούμε στους αρμόδιους (τους ποιους;), οι οποίοι το πιθανότερο είναι να καλύψουν τους... "ημέτερους". Και περιμένουμε καρτερικά να μας αδειάσουν το σπίτι, που εν προκειμένω μπορεί και να είναι τα δημόσια ταμεία, οι Χαρχούδες που παραμένουν ατιμώρητοι. Περιμένοντας και ελπίζοντας για το μοιραίο λάθος. Εκείνο που δε θα επιτρέπει καμία αμφισβήτηση και που όσες μηνύσεις και να γίνουν θα τιμωρηθούν αυτοί που πρέπει. Τώρα θα μου πείτε, στην Ελλάδα μέχρι και οι δολοφόνοι βρίσκουν συνηγόρους και μάλιστα τους πιο ονομαστούς (πού να τολμήσουμε να πούμε ονόματα), δε θα βρει ο Χαρχούδας; Ο οποίος στο κάτω κάτω δε σκότωσε κιόλας! Είπε να φτιάξει δυο πλατείες ας πούμε στη Λιλιπούπολη που στοίχισαν δέκα φορές πιο πάνω από το κανονικό και που τελείως συμπτωματικά ανέλαβε να τις φτιάξει ο... γλυκόσαυρος. Και μην αναρωτηθεί κανείς τι γνωρίζει ο γλυκόσαυρος που έχει ζαχαροπλαστείο, από πλατείες, γιατί μπορεί και να τον μηνύσουν. Προσοχή. "Ο φόβος φυλάει τα έρημα". Το ερώτημα είναι: "Ποιος θα φυλάξει την έρημη την Ελλάδα από τους Χαρχούδες;" Ρητορικό το ερώτημα και δεν περιμένουμε απάντηση. Περιμένουμε όμως αυτό που ο λαός επίσης λέει "ο ψεύτης κι ο κλέφτης τον πρώτο χρόνο χαίρονται". Τώρα γιατί κάθε φορά που το λέω αυτό, κάποιος κουνάει ειρωνικά το κεφάλι και λέει "ανόητη, στην Ελλάδα ο ψεύτης κι ο κλέφτης χαίρονται για πάντα", δεν έχω καταλάβει. Λέτε να ζω στη χώρα της ουτοπίας, ακούγοντας ξανά και ξανά τη Λιλιπούπολη; Πολύ πιθανό!!!
| < Προηγούμενο | Επόμενο > |
|---|
