"Φωνάζει ο κλέφτης να φοβηθεί ο νοικοκύρης", είναι μια παλιά παροιμία η οποία λέγεται εδώ και πολλές δεκαετίες, προκειμένου να αναφερθούμε σε κάποιον ή κάποιους που ενώ έχουν προβεί σε παράνομες ενέργειες, απειλούν εκείνον, ο οποίος αποκαλύπτει την παράνομη ενέργεια.
Κάθε φορά που τη λέμε ή την ακούμε, θυμόμαστε εκείνη την ελληνική ταινία με τους αξέχαστους Ντίνο Ηλιόπουλο, Διονύση Παπαγιαννόπουλο και Ρένα Βλαχοπούλου, όπου ο Ντίνος Ηλιόπουλος έπρεπε να έχει πιει για να πει την αλήθεια και να ξεσκεπάσει τις παρανομίες που ανακάλυπτε στις εταιρείες που εργαζόταν και στο τέλος, επειδή εκείνος που έκλεβε ήταν ο γαμπρός του εργοδότη του, τα πράγματα έγιναν ακόμη δυσκολότερα με τη γνωστή σε όσους το έχουν δει συνέχεια.
Πάγια τακτική όλων όσων κινούνται με αδιαφάνεια, στις "γκρίζες περιοχές" του νόμου.
Η πρώτη αλήθεια είναι ότι στη νεοελληνική πραγματικότητα όλα έχουν γίνει πολύ "χαλαρά". "Έλα μωρέ όλοι τρώνε πώς κάνεις έτσι;", " Ναι καλά, σιγά μη βρεις άκρη, το μπελά σου θα βρεις με μηνύσεις", "Αυτοί που τα κάνουν ξέρουν και να τα καλύτπουν", είναι μερικές από τις φράσεις που κυριαρχούν στην πολιτική ζωή αυτού του τόπου, μια ζωή στην οποία εμπλέκονται όλοι όσοι διαχειρίζονται δημόσιο χρήμα.
Η δεύτερη αλήθεια είναι ότι δεν είδαμε και κανέναν να τιμωρείται επειδή κατασπατάλησε ή καταχράστηκε ή "χρησιμοποίησε δι' ίδιον όφελος" δημόσιο χρήμα. Όλοι στο απυρόβλητο. Ελάχιστες οι εξαιρέσεις που όμως περνάνε στα ψιλά των ειδήσεων, γιατί είναι τόσοι οι εμπλεκόμενοι συνήθως, που όλο και κάποιος έχει τη δυνατότητα να αποσιωπήσει το γεγονός, προκειμένου να μην πάρει διαστάσεις.
Η τρίτη αλήθεια είναι ότι κανείς δεν ασχολείται. Φαίνεται ότι οι νεοέλληνες έχουν αποικοιμηθεί για τα καλά. Επετεύχθη ο στόχος εκείνων που επεδίωξαν και το κατάφεραν εν τέλει, να εξαφανίσουν κάθε ίχνος ενδιαφέροντος και μαχητικότητας για όσα συμβαίνουν σε αυτόν τον τόπο.
Υπερτιμολογήσεις, μαύρα χρήματα σε εργολάβους, εταιρείες και ιδιώτες που έχουν "μόνιμη σχέση εργασίας" με τους δήμους της χώρας, χωρίς κανείς να προβληματίζεται πώς γίνεται και πάντα ο ίδιος εργολάβος αναλαμβάνει όλες σχεδόν τις χωρίς διαγωνισμό αναθέσεις των έργων. Έργα των οποίων το κόστος δε δικαιολογείται με καμία λογική, που όμως όλα είναι τόσο νομιμοφανή και καλυμμένα που δεν αμφισβητείται η... "νομιμότητα". Και ακούς τον χ,ψ,ω, δήμαρχο να ωρύεται στα δημοτικά συμβούλια ανά την επικράτεια "Όλα έχουν γίνει σύμφωνα με το νόμο...".
Μα όλες οι "λαμογιές" έχουν γίνει σύμφωνα με το γράμμα του νόμου. Υπάρχει κάποιο έργο μικρό ή μεγάλο που να μην ενεκρίθη από τους αρμόδιους επιτρόπους; Υπήρξε κάποια παραπομπή δημάρχου σε επιτροπή που να θελήσει να διερευνήσει γιατί ο κ. Γιάννης πήρε όλα τα έργα του δήμου της Ζιμπάμπουε;;;
Αντ' αυτού, είναι γνωστό τοις πάσι, ότι όταν κάποιος κατηγορήσει τους κρατικούς λειτουργούς που διαχειρίζονται τα χρήματα των Ελλήνων φορολογουμένων (που μοιάζουν όλοι τους με την Ωραία Κοιμωμένη περιμένοντας να περάσουν τα 100 χρόνια για να ξυπνήσουν), διώκεται και απειλείται. Είτε δέχεται μηνύσεις είτε απειλείται ο ίδιος και η οικογένειά του, από αυτούς οι οποίοι έπρεπε να έχουν τιμωρηθεί έως και με φυλάκιση, αλλά τουλάχιστον με αποπομπή από το δημόσιο βίο.
Αλήθεια τέταρτη. Έχουμε νέα κυβέρνηση. Η οποία φαίνεται να έχει διάθεση κάτι να ψάξει. Κάτι να ελέγξει. Κάτι να ερευνήσει. Βέβαια το ίδιο πίστεψαν κάποιοι και για την προηγούμενη κυβέρνηση. Ότι θα πατάξει την παρανομία και θα τιμωρήσει τους παραβάτες. Δεν έγινε. Όσοι ενδιαφερόμαστε, θα απευθυνθούμε σε αυτήν την κυβέρνηση. Στον υπουργό Εσωτερικων κ. Ραγκούση. Ο οποίος ίσως και να έχει τη διάθεση να κάνει μία πραγματική διοικητική μεταρρύθμιση.
Να γίνει ο Καποδίστριας 2 με σωστά κριτήρια, με σεβασμό στις ιδιαιτερότητες και το χαρακτήρα της κάθε περιοχής της Αττικής, αλλά πάνω απ' όλα με αυστηρούς ελέγχους σε όλους τους δήμους, στους οποίους αν ελεγχθούν οι "δαπάνες" όπως πρέπει, ίσως και να λυνόταν το οικονομικό πρόβλημα της χώρας.
Αλήθεια τελευταία. "Είναι πολλά τα λεφτά κε Ραγκούση. Θα κάνετε κάτι γι αυτό;"
| < Προηγούμενο | Επόμενο > |
|---|
