Ευ Ζην στην Εκάλη

Στο τέλος της προηγούμενης χρονιάς, συγκαλέστηκε δημοτικό συμβούλιο με επείγον θέμα την έγκριση δημιουργίας ποδηλατόδρομου.

Στη συνεδρίαση παρευρισκόταν ο καθηγητής του ΕΜΠ κ. Θ. Βλαστός, ο οποίος είχε μελετήσει και άλλους ποδηλατόδρομους πανελλαδικά. Παραθέτουμε ένα απόσπασμα σχετικά:

Το ποδήλατο κατέχει ήδη το 22% στο ποσοστό των μετακινήσεων στην Καρδίτσα και μαζί με το περπάτημα αναδεικνύονται σε κυρίαρχους τρόπους μετακίνησης με συνολικό ποσοστό 60%. 
«Τα αποτελέσματα της έρευνας του ΕΚΠ σχετικά με τη χρήση του ποδηλάτου αλλά και γενικότερα σχετικά με τις κυκλοφοριακές συνθήκες στην Καρδίτσα είναι πολύ ενδιαφέροντα» τόνισε σε δηλώσεις του ο κ. Βλαστός «καθώς φαίνεται ότι οι ποδηλατοδρόμοι τελικά ενθάρρυναν πολλούς να χρησιμοποιούν εντατικότερα το ποδήλατό τους και άλλους να πάρουν το ποδήλατο. Καταγράφεται πολύ υψηλό ποσοστό χρήσης του ποδηλάτου όπως επίσης και πολύ υψηλό ποσοστό περπατήματος.

Το μείζον ερώτημα που ανακύπτει είναι το πώς στην Καρδίτσα, μία πόλη που σαφώς ευνοεί τη δημιουργία ποδηλατόδρομου, το μελετούσαν δύο ολόκληρα χρόνια και στην Εκάλη αποφάσισαν κυριολεκτικά "εν μία νυκτί" να κατασκευάσουν ποδηλατόδρομο σε έναν έτσι κι αλλιώς στενό δρόμο.
Η εξήγηση ήταν ότι έπρεπε να προλάβουμε τα χρήματα που περίσσευαν από το Γ' ΚΠΣ. Και ακούστηκε κατ' επανάληψη η δήμαρχος Εκάλης κα Σπηλιωτοπούλου να επαναλαμβάνει, ότι δεν πρόκειται ουσιαστικά για ποδηλατόδρομο, αλλά για δρόμο ήπιας κυκλοφορίας.
Η Εκάλη λοιπόν ξόδεψε 670.000 € από ευρωπαϊκά κονδύλια, για να φτιάξει κάτι για οποίο δε χρειάζονταν περισσότερα από 20.000 €!!!
Όλα αυτά σε συνεργασία με του Υπουργείο Μεταφορών και τον τότε υπουργό κ. Χατζηδάκη.
Οι κάτοικοι αντέδρασαν με υπογραφές, με προσφυγές στο Συμβούλιο της Επικρατείας και με παράσταση στο δημοτικό συμβούλιο της Εκάλης, χωρίς αποτέλεσμα μέχρι σήμερα.

Παραθέτουμε αλληλογραφία του κυρίου Χρήστου Τερζόπουλου, εκδότη και κατοίκου της οδού Ρόδων, σχετικά με το θέμα αυτό

Περί «ήπιας κυκλοφορίας» και άλλα τινά ...
Είναι τόση η βιασύνη να δημιουργηθούν τετελεσμένα γεγονότα στην Ρόδων, ώστε τα έργα εκτελούνται με πρωτοφανή ταχύτητα που δεν πρόλαβαν ακόμη να κατασκευάσουν τις  πινακίδες για τον χρηματοδότη και τον εργολάβο που ανέλαβε το έργο, αλλά μάθαμε από την σημερινή (άνευ ημερομηνίας) δωδεκασέλιδη επιστολή που έστειλε ο Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση χρηματοδοτεί το έργο.
Ο Πρόεδρος του ΔΣ δεν απαντά στην επιστολή μου που του κοινοποίησα στις 15/9 ούτε στην δημοσίευση της Καθημερινής της 22/9, απλούστατα επειδή δεν υπάρχουν λογικά επιχειρήματα.

Θα χάναμε τα λεφτά?Τα 1.280.000 ευρώ πρέπει να γίνουν, αμέτι μουχαμέτι, ποδηλατόδρομος, αλλιώς θα τα χάναμε. Όμως το κοινοτικό χρήμα δεν είναι μόνον για να «απορροφείται» κατά την στρεβλή έννοια που έχει δοθεί, αλλά να φέρνει εισόδημα, ευημερία και βελτίωση των όρων ζωής. Ούτε είναι επιτρεπτό να ακούγεται, αλλά να μη διαψεύδεται επισήμως ότι ο ποδηλατόδρομος τελικά θα γίνει πεζοδρόμιο. Υπάρχουν πιο οικονομικοί και πιο αισθητικοί τρόποι να κατασκευαστεί, αν χρειάζεται, ποδηλατόδρομος. Δείτε http://doprava.praha-mesto.cz/(0xykjr45fcztof45aejq4tr0)/zdroj.aspx?typ=2&Id=74624&sh=1046344441

Αν ό μοι γένοιτο...
Η κατάσταση θα γίνει εφιάλτης για τους κατοίκους της Ρόδων. Πιθανόν η ταχύτητα των οχημάτων θα μειωθεί επειδή θα πρέπει να σταματά η ροή τους για να μπείτε ή να βγείτε από το αυτοκίνητό σας, ή όταν σταματά σχολικό. Όταν θα έρχεται το βυτιοφόρο για πετρέλαιο ή δεν θα περνά άλλο μεγάλο όχημα ή θα πρέπει να ανεβαίνει στο πεζοδρόμιο. Ας πούμε, ό μοι γένοιτο, χρειαστεί να περάσουν ασθενοφόρα ή πυροσβεστικές αντλίες ή τέλος εκχιονιστικά μηχανήματα. Τότε τί γίνεται? Αλλά και για τους διερχόμενους το ίδιο θα είναι.

Αργή ναι ήπια όχι και περί ταχύτητας ή αυτά που γνωρίζουν όλοι
Είναι σε όλους γνωστό ότι όσο αυξάνει η κυκλοφοριακή συμφόρηση τόσο πιο αργά κινούνται  τα αυτοκίνητα, αλλά τότε εκπέμπουν περισσότερα καυσαέρια και γίνεται δυσκολότερο για τους πεζούς να διασχίσουν τον δρόμο.. Ένας ανεγκέφαλος, ακοινώνητος, νέος που βράζει το αίμα του, όπως θέλετε πείτε τον, δεν θα τρέξει τότε επειδή δεν μπορεί, αλλά τα μεσάνυχτα όταν είναι αραιή η κίνηση. Θα ήταν παράξενο να μη το ξέρουν όλοι αυτό.
24 Σεπτεμβρίου 2009, ΧΡΗΣΤΟΣ ΤΕΡΖΟΠΟΥΛΟΣ  Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.
Ποδηλατόδρομοι για ακροβάτες
Ο κ. Χρήστος Τερζόπουλος γράφει:

Η Ευρωπαϊκή Ενωση για να ενθαρρύνει τη χρήση του ποδηλάτου χρηματοδότησε με άφθονα ευρώ διάφορες χώρες, μεταξύ αυτών και τη δική μας. (Πολλοί βρήκαν σπατάλη αυτά τα έξοδα όταν υπάρχουν πιο πιεστικές ανάγκες στην κοινωνία αυτή την περίοδο.) Τα χρήματα δόθηκαν και οι δήμοι άρχισαν να κατασκευάζουν ποδηλατόδρομους. Μόνο όμως κατ΄ όνομα είναι ποδηλατόδρομοι επειδή δεν πληρούν τις προδιαγραφές. Οι ποδηλατόδρομοι φτιάχνονται με 80 εκ. φάρδος, με κολονάκια στο πλάι, ενώ οι προδιαγραφές ορίζουν να έχουν ελάχιστο πλάτος 1,20 μ., με επιθυμητό 1,50 μ. και ιδανικό 1,80 μ., και να μην υπάρχουν εμπόδια μισό μέτρο εκατέρωθεν, όπως κολόνες, στύλοι, μάνδρες και φυτά. Φαίνεται ότι οι δικοί μας ποδηλάτες είναι ακροβάτες ή ταχυδακτυλουργοί για να περνούν από ποδηλατόδρομους πιο στενούς κι από το ποδήλατό τους! Παράλληλα έγινε μια σημαντική παράλειψη στην πολιτική της άμεσης δημοκρατίας, όπου το άρθρο 214, παρ. 2, του Κώδικα Δήμων και Κοινοτήτων ορίζει ότι «οι δημοτικές και κοινοτικές αρχές διαβουλεύονται με τους κατοίκους των περιοχών τους, με τους συλλογικούς κοινωνικούς φορείς και τις ενδιαφερόμενες ομάδες πληθυσμού τόσο κατά την προεργασία εκπόνησης των προγραμμάτων δράσης και των κανονιστικών πράξεων όσο και κατά τη λήψη αποφάσεων γενικού ενδιαφέροντος». Αυτό δεν έγινε. Ακόμη με πρόσχημα τους ποδηλατόδρομους δημιουργήθηκαν εμπόδια, κατά το πρότυπο του Ψυχικού και της Φιλοθέης, ώστε κάτοικοι άλλων περιοχών να μη διέρχονται από τους δρόμους του δήμου τους. Αυτό παλαιότερα είχε επικριθεί: έτσι δημιουργούνται περίκλειστα φέουδα, πράγμα που, όπως είναι φυσικό, απαγορεύεται στη χώρα μας.

Το ΒΗΜΑ 14 Οκτωβρίου 2009

Ποδηλατόδρομοι με πολλά ερωτήματα

Κύριε διευθυντά

Ενας παροξυσμός κατασκευής ποδηλατόδρομων έχει πιάσει τους δημάρχους στη χώρα μας με χρήματα της Ευρωπαϊκής Ενωσης που διοχετεύθηκαν μέσω του υπουργείου Συγκοινωνιών στους δήμους. Τα χρήματα ήταν άφθονα και οι δήμαρχοι εκμεταλλεύθηκαν την ευκαιρία να κατασκευάσουν ποδηλατόδρομους παρά τις αντιρρήσεις των κατοίκων, που είδαν ξαφνικά τους στενούς δρόμους να γίνονται ακόμη στενότεροι. Σε ορισμένες περιπτώσεις, αυτή η μεταβολή επηρέασε αρνητικά την εμπορική κίνηση των καταστημάτων απ’ όπου περνάει ο ποδηλατόδρομος.
Το άρθρο 214 §2 του Κώδικα Δήμων και Κοινοτήτων ορίζει ότι: «Οι δημοτικές και κοινοτικές αρχές... διαβουλεύονται με τους κατοίκους των περιοχών τους, τους συλλογικούς κοινωνικούς φορείς και τις ενδιαφερόμενες ομάδες πληθυσμού τόσο κατά την προεργασία εκπόνησης των προγραμμάτων δράσης και των κανονιστικών πράξεων, όσο και κατά τη λήψη αποφάσεων γενικού ενδιαφέροντος». Αυτό δεν έγινε.
Μήπως όμως οι κάτοικοι αντιδρούν από συντηρητισμό στην αλλαγή και οι δήμαρχοι, θέλοντας να προωθήσουν τη χρήση του ποδηλάτου, παραβίασαν τις δημοκρατικές διαδικασίες; Αν όμως συνέβαινε αυτό, γιατί οι ποδηλατόδρομοι που κατασκευάστηκαν δεν τηρούν τις ευρωπαϊκές ή αμερικανικές προδιαγραφές κατασκευής ποδηλατόδρομων που η πρώτη και κύρια μέριμνά τους είναι η ασφάλεια ποδηλατών και πεζών;
«Τα χρήματα πρέπει να γίνουν ποδηλατόδρομοι, αλλιώς θα τα χάναμε», λένε οι αρμόδιοι, αυτή όμως είναι στρεβλή αντίληψη για το κοινοτικό χρήμα. Ούτε είναι επιτρεπτό να ακούγεται, αλλά να μη διαψεύδεται επισήμως, ότι οι ποδηλατόδρομοι τελικά θα γίνουν πεζοδρόμια εκμεταλλευόμενοι την ευπιστία των Ευρωπαίων. Ποδηλατόδρομοι μπορούν και πρέπει να γίνουν εκεί που επιτρέπουν οι συνθήκες χωρίς να παρεμποδίζουν τους άλλους κοινωνικούς σκοπούς που εξυπηρετούν οι δρόμοι.

Χρηστος Τερζοπουλος - Εκδότης

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 14.9.2009