Ευ Ζην στην Εκάλη

- Οι γυναίκες χρησιμοποιούν 20.000 λέξεις την ημέρα, ενώ οι άνδρες μόνο 7.000 λέξεις

-Οι γυναίκες στις αναπτυσσόμενες χώρες, κατά μέσο όρο μεταφέρουν 20 λίτρα νερού την ημέρα πάνω από 6 χιλιόμετρα

-Σε παγκόσμιο επίπεδο οι γυναίκες αποτελούν την πλειοψηφία των ατόμων ηλικίας άνω των 60 και άνω των 80 ετών

-530.000 γυναίκες πεθαίνουν κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης ή του τοκετού κάθε χρόνο

-Από τα 1,2 δισεκατομμύρια ανθρώπους που ζουν σε συνθήκες φτώχειας σε παγκόσμιο επίπεδο, το 70% είναι γυναίκες

- 80% των 27 εκατ. προσφύγων παγκοσμίως είναι γυναίκες

-Οι γυναίκες είναι ιδιοκτήτες μόνο του 1% της έκτασης της γης παγκοσμίως

-Οι γυναίκες αντιπροσωπεύουν  τα 2/3 του 1 δισ. αναλφάβητων ενήλικων που δεν έχουν πρόσβαση σε βασική εκπαίδευση

- Οι γυναίκες συνεισφέρουν τα δύο τρίτα της εργασίας παγκοσμίως, αλλά λαμβάνουν μόνο το 10% του παγκόσμιου εισοδήματος

Τα παραπάνω στοιχεία, μαζί με πολλά άλλα που δείχνουν τη θέση της γυναίκας, είναι αληθή και αναμφισβήτητα.

Όμως θα ήθελα, σα γυναίκα τα σταθώ σε μία μοναδικότητα των γυναικών. ΠΟΥΘΕΝΑ δεν υπάρχει ΟΥΤΕ ΕΝΑ ΝΟΥΜΕΡΟ που να λέει πόσα παιδιά γεννούν οι άντρες ετησίως. Αν εξαιρέσουμε έναν ακατονόμαστο τύπο που εμφανίστηκε στην εκπομπή της Τατιάνας Στεφανίδου, ισχυριζόμενος ότι είναι ο πρώτος άντρας που έκανε παιδί, για να αποδειχθεί ότι ήταν γυναίκα και διαθέτει κανονική μήτρα, κατά τα άλλα, στην ιστορία της γης δεν αναφέρεται ούτε ΕΝΑ νούμερο για άντρα που γέννησε.

Όμως στεκόμαστε όλοι στα άλλα νούμερα. Και καλώς στεκόμαστε. Πράγματι υπάρχει μία ανισότητα. Όμως θα ήθελα μέσα από αυτό το άρθρο να κάνω μία σοβαρή διάκριση στα νούμερα. Σε εκείνα που αναφέρονται στην κακοποίηση των γυναικών, κακοποίηση που προκαλεί το θάνατό τους, αλλά και την καταστροφή των παιδιών τους και στα άλλα νούμερα που αφορούν τις γυναίκες επιχειρηματίες πολιτικούς κλπ. κλπ.

Διαβάσαμε πρόσφατα για τη γαλλίδα υπουργό, που μετά το μαιευτήριο, συμμετείχε στο υπουργικό συμβούλιο, καθώς διαβάσαμε και συνέντευξη της δημοσιογράφου Μαρίας Σπυράκη, να λέει ότι 9 μέρες αφ' ότου γέννησε δίδυμα, επανήλθε κανονικά στην εργασία της. Αυτές οι γυναίκες λοιπόν, καθώς και πολλές άλλες, κατέκτησαν το δικαίωμα της.... ισότητας με τους άντρες. Γιατί μόνο ένας άντρας θα μπορούσε να αφήσει το νεογέννητο να κλαίει κάθε τρεις και λίγο και να μην είναι κοντά του σα γονιός, αλλά να έχει αφήσει τη φροντίδα είτε σε μία γιαγιά είτε σε μία νταντά ή και στο συνδυασμό των δύο. Πόσο θα πρέπει να επικροτήσουμε αυτήν την κατάκτηση; Θα πρέπει να χαρούμε σα γυναίκες, που καταφέραμε να αφήνουμε τα νεογέννητά μας και να τρέχουμε πίσω στην καριέρα; Η οποία καριέρα θα είναι πάντα εκεί, ενώ οι πρώτες μέρες και οι πρώτοι μήνες των παιδιών μας, θα φύγουν ανεπιστρεπτί; Τα σκυλάκια και τα γατάκια έχουν τη φροντίδα της μητέρας τους για όσο καιρό την έχουν ανάγκη, μέχρι να μπορέσουν να... ανεξαρτοποιηθούν, αν βέβαια οι... "καλοί" άνθρωποι δεν τους τα πάρουν με τη βία για τα πνίξουν. Αλλά αυτό είναι άλλη κουβέντα.

Οι γυναίκες λοιπόν, που ευλογήθηκαν από τη φύση με το μοναδικό προνόμιο της μητρότητας, αγωνίζονται για... άλλες κατακτήσεις.

Δεν υπονοώ ότι πρέπει η μητέρα να μένει στο σπίτι, να φροντίζει τα παιδιά, μέχρι να κλείσουν τα 18 ή μέχρι να παντρευτούν, καθώς στην Ελλάδα μόνο τότε φεύγουν από το σπίτι. Αλλά "παν μέτρον άριστον". Δε θα μειωθεί η προσωπικότητά μας, αν θηλάσουμε έστω για δύο μήνες το μωρό μας (κανονικά θα έπρεπε 6 μήνες τουλάχιστον, αλλά ας μην το κάνουμε θέμα). Οι ίδιες λοιπόν γυναίκες που βγαίνουν υπερήφανες για.... τις κατακτήσεις τους, αφήνουν ένα ανυπεράσπιστο μωρό, το οποίο για 9 μήνες γνώριζε μόνο τη μυρωδιά τους και τον ήχο της φωνής τους και ενδεχομένως να κάνουν και κάποιες ομιλίες περί... ισότητας.

Κυρίες μου, ίσες είμαστε. Αλλά είμαστε και διαφορετικές. Τα νούμερα λένε για παράδειγμα ότι είναι πολύ μικρά τα ποσοστά σε θέσεις οικονομικών αναλυτών, για τις γυναίκες. Έχουμε σκεφτεί ότι ίσως δεν είμαστε φτιαγμένες για όλα; Όπως δεν είναι και οι άντρες φτιαγμένοι για όλα. Για παράδειγμα ένας άντρας δε μπορεί ταυτόχρονα να μαγειρεύει, να σκουπίζει, να βλέπει τηλεόραση και να καταλαβαίνει τι γίνεται και όλα αυτά ενώ μιλάει στο τηλέφωνο. Για μια γυναίκα είναι η καθημερινότητα και το αυτονόητο. Όπως εξ' ίσου δεδομένο είναι ότι η μεγάλη (για να μην πούμε συντριπτική) πλειοψηφία των γυναικών, δεν έχει πρσανατολισμό. Κατά κανόνα ακολουθούν ένα αυτοκίνητο που πιστεύουν ότι έχει τον ίδιο προορισμό με το δικό τους, για να καταλάβουν μετά από μισή ώρα ότι ο οδηγός του προπορευόμενου οχήματος κατευθυνόταν στο σπίτι του στη Γλυφάδα, ενώ εκείνες είχαν ραντεβού στο Πασαλιμάνι!!! Θα μου πείτε και οι δύο περιοχές είναι στα νότια προάστια. Σωστό κι αυτό. Επομένως, καλό θα ήταν να επικεντρωθούμε στη διαφορετικότητα και όχι στην ανισότητα.

Τώρα, σε ότι αφορά στα βασανιστήρια που υφίστανται εκατομμύρια γυναίκες ανά τον κόσμο, σαφώς και θα πρέπει όλη η παγκόσμια κοινότητα να διαμαρτυρηθεί, όπως θα έπρεπε όλη η παγκόσμια κοινότητα να υπερασπιστεί τα δικαιώματα των ανήλικων παιδιών που ωθούνται στην πορνεία ή που δουλεύουν από 5 ετών ή για τα δικαιώματα διαφόρων μειονοτήτων, οι οποίες γίνονται αντικείμενο εκμετάλλευσης από τους .... ισχυρούς άντρες και γυναίκες, καθώς οι γυναίκες εν τέλει, αγωνίζονται να γίνουν μέρος αυτού του συστήματος. Του συστήματος που εκμεταλλεύεται τους αδύνατους.

Πόσο καλύτερος θα ήταν ο κόσμος, αν οι γυναίκες απολάμβαναν το θείο δώρο της μητρότητας και αφού αφιέρωναν τον απαραίτητο χρόνο στα παιδιά τους, μετά αγωνίζονταν με όλες τους τις δυνάμεις για την εξάλειψη της ανισότητας σε όλα τα επίπεδα και όχι μόνο ανάμεσα στα δύο φύλλα.

Αν αγωνίζονταν να πείσουν τις Ινδές μητέρες να μη σκοτώνουν τα θηλυκά παιδιά ή να μην ακρωτηριάζουν τα παιδιά και των δύο φύλων, προκειμένου να ξυπνούν τον οίκτο των τουριστών, με στόχο κάποιο φιλοδώρημα.

Και φυσικά να αγωνιστούν οι γυναίκες όλου του κόσμου για το δικαίωμα των ομοφύλων τους, που δεν είναι τόσο τυχερές, να εξασφαλίσουν στα παιδιά τους μια καλύτερη ζωή.

Και για να έρθουμε λίγο στην ελληνική πραγματικότητα, οι περισσότερες γυναίκες σήμερα θα... γιορτάσουν με μαζικές εξόδους σε ταβέρνες, μπαρ και άλλα μέρη για διασκέδαση, προκειμένου να.... διαδηλώσουν υπέρ της ισότητας. Λες και είναι κατάκτηση το να βγουν χωρίς τον άντρα τους έξω. Κατάκτηση θα ήταν να βρουν τρόπους να εκφράσουν τη διαφορετικότητα και τη μοναδικότητά τους, όπως αρμόζει στη γυναικεία τους φύση. Που είναι διαφορετική από εκείνη του άντρα. Και ανατομικά και σε διανοητικές λειτουργίες. Δεν είμαστε ούτε πιο έξυπνες ούτε πιο χαζές. Ούτε κατώτερες ούτε ανώτερες. Είμαστε Διαφορετικές. Επιτέλους, ας διεκδικήσουμε και ας τιμήσουμε τη διαφορετικότητά μας.

Χρόνια μας πολλά κυρίες μου!!!