Ευ Ζην στην Εκάλη

Τον τελευταίο καιρό έχουν έρθει και πάλι οι οδηγοί ταξί στην επικαιρότητα με το ίδιο αιώνιο αίτημά τους: Την αύξηση του κομίστρου. Σε μία συνέντευξη που έδωσε μάλιστα ένας εκπρόσωπός τους στο TVXS μάθαμε ότι πολλοί οδηγοί είναι εκτός από ανασφάλιστοι και χωρίς δίπλωμα! Ας τα πάρουμε με τη σειρά. Κατ' αρχάς ποιος τους φταίει που είναι ανασφάλιστοι; Και οι ελεύθεροι επαγγελματίες πληρώνουν το ΤΕΒΕ τους, από τα εισοδήματα που έχουν και είναι βέβαιο ότι μεγάλη μερίδα ασφαλισμένων στο ΤΕΒΕ έχουν πολύ μικρότερα εισοδήματα από αυτά των οδηγών ταξί, όμως δε μπορούν να ασκήσουν οποιαδήποτε επαγγελματική δραστηριότητα χωρίς να πληρώσουν το ταμείο τους. Δεν έχουν λέει πολλοί οδηγοί δίπλωμα. Κι εδώ ερχόμαστε να ρωτήσουμε

1. Τι κάνει το κράτος και

2. Δεν έπρεπε να έχουν κυρώσεις οι ιδιοκτήτες που βάζουν ανθρώπους χωρίς δίπλωμα, να οδηγούν το ταξί;

Ακούμε κατά καιρούς τους οδηγούς ταξί να ζητούν αύξηση κομίστρων και να απεργούν μάλιστα γι αυτό, γιατί υποστηρίζουν ότι το ταξί στην Ελλάδα είναι πιο το πιο φτηνό στην Ευρώπη. Αναρωτιόμαστε βέβαια αν κάποιος από αυτούς που έχουν το θράσος να έχουν αιτήματα και απαιτήσεις, έχουν ταξιδέψει ποτέ στην Ευρώπη και αν έχουν μπει σε ταξί, σε οποιαδήποτε ευρωπαϊκή χώρα. Από πού να αρχίσουμε; Από το ότι η καθαριότητα των ταξί στην Ελλάδα, εναπόκειται στο αν η σύζυγος του οδηγού ταξί είναι νοικοκυρά ή στο αν η μαμά του ήταν καλή νοικοκυρά και τον έμαθε να διατηρεί καθαρό το αυτοκίνητό του; Διότι δεν υπάρχει κανείς που να υποχρεώνει τον οδηγό ταξί να έχει καθαρό το αυτοκίνητο.

Στην Ευρώπη τα ταξί είναι όλα καθαρά, σα να έχουν βγει μόλις από την αντιπροσωπεία αυτοκινήτων. Να πάμε στην εμφάνιση των ευρωπαίων οδηγών ταξί; Που είτε έχουν στολή είτε φοράνε καθαρό πουκάμισο και γραβάτα; Να μη σχολιάσουμε εμφάνιση πολλών πολλών οδηγών ταξί, αρχίζοντας από την κορυφή και φτάνοντας μέχρι τα.... νύχια. Και πάμε σε κάτι άλλο πάρα πολύ σημαντικό. Μπορεί οποιοσδήποτε οδηγός ταξί στην Ευρώπη, έστω να σκεφτεί να ανάψει τσιγάρο, ενώ έχει μέσα πελάτη; Ή και χωρίς να έχει, γιατί θα μύριζε χαρακτηριστικά.

Στην Ελλάδα, η πλειοψηφία των οδηγών ταξί, καπνίζουν ασταμάτητα. Και είτε είναι καλοκαίρι και έχει καύσωνα, και αντί για κλιματισμό, ανοίγουμε τα παράθυρα, οπότε και τρώμε όλο το καυσαέριο είτε είναι χειμώνας, οπότε τα πράγματα είναι τραγικά.

Πριν από λίγες ημέρες, με το θερμόμετρο κάτω από 10 βαθμούς, επιβιβάστηκα σε ένα ταξί, στο οποίο φυσικά επέβαινε ήδη μία κυρία, η οποία μάλιστα ήταν ηλικιωμένη. Ο οδηγός ταξί κάπνιζε ασταμάτητα, έχοντας ανοιχτό το παράθυρό του και η κυρία τον παρακαλούσε να σηκώσει λίγο το παράθυρο, γιατί βέβαια όλο το κρύο πήγαινε στο πίσω κάθισμα, από την άλλη όμως πώς να κλείσει και τελείως το παράθυρο και να μείνει όλος ο καπνός από το τσιγάρο του μέσα; Και βέβαια ούτε εκείνος ούτε κανένας άλλος ποτέ μπαίνει στον κόπο να ρωτήσει αν ενοχλεί το κάπνισμα. Το θεωρούν δεδομένο. Εάν δε, κάποιος πελάτης τολμήσει να ζητήσει να σβήσει το τσιγάρο του, τον αγριοκοιτάζει και βέβαια η υπόλοιπη διαδρομή είναι μαρτυρική. Και να δούμε τη διαθεσιμότητα. Με τα περισσότερα ταξί πανευρωπαϊκά, δε βρίσκεις ποτέ ταξί σε ώρες αιχμής. Κι αυτό γιατί μόνο στην Ελλάδα, οι οδηγοί κάνουν επιλογή διαδρομής, με τη συνηθισμένη δικαιολογία ότι είναι ώρα να παραδώσουν το αυτοκίνητο και ως εκ τούτου δεν τους εξυπηρετεί η διαδρομή. Φυσικά κανείς δε γνωρίζει σε ποιο μέρος ακριβώς γίνεται η παράδοση. Να συζητήσουμε για τη συμπεριφορά τους είτε σε πελάτες είτε στους άλλους οδηγούς αυτοκινήτων; Ποιος άραγε δεν έχει τύχει να είναι πίσω από ταξί, το οποίο αποφασίζει να αποβιβάσει τον επιβάτη μπροστά στο πράσινο φανάρι; Ή οπουδήποτε τον εξυπηρετεί, χωρίς να νοιαστεί για το τι γίνεται πίσω; Και εντάξει να δείξουμε όλοι κατανόηση, όταν πρόκειται να πάρει κάποιον πελάτη και αναγκαστικά σταματάει εκεί που βρίσκεται ο πελάτης; Όταν όμως αποβιβάζει, δε μπορεί να σεβαστεί λίγο τους υπόλοιπους; Και άραγε έχει συναντήσει κανείς οδηγό ταξί, που να έδωσε προτεραιότητα σε κάποιον άλλο οδηγό, είτε έχει μέσα πελάτη είτε είναι μόνος του;  Να συζητήσουμε για τις ραδιοφωνικές επιλογές; Σε ποιον δεν έτυχε πρωί πρωί να ακούει λαϊκά τραγούδια, που δεν τα έχει ξανακουσει στη ζωή του και όσο κι αν δεν τα αντέχει πρέπει να τα υποστεί; Ή συχνότερα να ακούς όση ώρα διαρκεί η διαδρομή, αθλητικά. Έστω κι αν βγάζεις σπυράκια με το είδος, δε μπορείς να πεις κουβέντα. Είναι σπανιότατο το φαινόμενο κάποιος οδηγός ταξί να ακούει μουσική που να σε κάνει να νιώθεις όμορφα. Να αναφερθούμε στους, ελάχιστους ευτυχώς, οι οποίοι κάνουν διάφορα απρεπή σχόλια όταν τύχει επιβάτης να είναι κάποια νέα (ή κάποιες φορές όχι και τόσο νέα) γυναίκα. Αν θέλουν να ασκήσουν την τέχνη του φλερτ, οι οδηγοί ταξί, θα τους παρακαλούσαμε να το κάνουν όταν δεν οδηγούν το ταξί τους μ' εμάς τις γυναίκες επιβάτες. Να συζητήσουμε για τα κόμιστρα; Που αν μπεις στο ταξί, ενώ υπάρχει ήδη επιβάτης, είναι δύσκολο έως αδύνατον να υπολογίσεις τι πρέπει να πληρώσεις και κατά κανόνα, ο οδηγός επιβάλλει αυθαίρετα το αντίτιμο; Για την ίδια ακριβώς διαδρομή πλήρωσα σε ώρα αιχμής 3 ευρώ, χωρίς να υπάρχει άλλος επιβάτης μέσα, ενώ στην επιστροφή, με άλλον επιβάτη μέσα και χωρίς καθολου κίνηση, πλήρωσα 4 ευρώ! Αλλά τι να έλεγα; Να έκανα φασαρία; Κάποιος μπορεί να πει: Να έπαιρνες συγκοινωνία. Άλλη πονεμένη ιστορία, που θα την αναλύσουμε άλλη φορά. Όταν λοιπόν οι οδηγοί ταξί έχουν καθαρά αυτοκίνητα, στα οποία να μπορείς να μπεις το πρωί, χωρίς να νιώσεις να... "ανακατεύεσαι" από την έλλειψη καθαριότητας, σε συνδυασμό με τη μυρωδιά του τσιγάρου. Όταν θα είναι ευπρεπισμένοι, αντίστοιχα με τους ευρωπαίους συναδέλφους τους. Όταν θα μπορούμε να επιβιβαζόμαστε πρώτα στο ταξί και μετά να λέμε τον προορισμό, χωρίς να ουρλιάζουμε στη μέση του δρόμου τον προορισμό μας (πώς λέει και το ανέκδοτο "για όποιον δεν το άκουσε"). Όταν όλοι όσοι οδηγούν το ταξί, θα διαθέτουν το απαραίτητο δίπλωμα και όταν γίνουν και όλα εκείνα που θα εξομοιώνουν τους Έλληνες οδηγούς ταξί με τους ευρωπαίους, τότε θα σταθούμε στο πλευρό τους για τα αιτήματά τους και τότε είτε θα είμαστε διατεθειμένοι να πληρώνουμε τα ανάλογα με την ποιότητα κόμιστρα είτε θα προτιμήσουμε τα μέσα μαζικής συγκοινωνίας, που μέχρι να γίνουν όλα τα παραπάνω θα είναι.... ιπτάμενα. Και κλείνοντας, να μην αδικήσουμε κάποιους οδηγούς ταξί, οι οποίοι είναι άριστοι επαγγελματίες. Που μπαίνεις στο ταξί και μοσχοβολάει και που σε ρωτάει ευγενικά αν σε ενοχλεί το κλιματιστικό, το παράθυρο ή οτιδήποτε έχει επιλέξει εκείνος για την εξυπηρέτησή του.

Και πραγματικά σε ένα καθαρό ταξί, το οποίο οδηγεί ένας ευγενικός επαγγελματίας, μπορείς να ανεχθείς τα κατορθώματα του Παναθηναϊκού ή του Ολυμπιακού. Μέχρι εκεί όμως. Γιατί το "σκυλί που γαυγίζει" (αν καταλαβαίνετε τι εννοούμε) δε μπορείς να το ανεχθείς σε καμία ώρα της ημέρας. Θα επανέλθουμε στο θέμα όταν δούμε τι θα κάνει η κυβέρνηση, με τα νέα αιτήματα των οδηγών ταξί.