ΣΙΓΑ ΜΗΝ ΚΛΑΨΩ, ΣΙΓΑ ΜΗ ΦΟΒΗΘΩ Μα εγώ μ'ένα άγριο περήφανο χορό σαν αετός πάνω απ'τις λύπες θα πετάξω Σιγά μην κλάψω, σιγά μη φοβηθώ. Θα πάω να χτίσω μια φωλιά στον ουρανό θα κατεβαίνω μόνο αν θέλω να γελάσω Σιγά μην κλάψω, σιγά μη φοβηθώ Αυτούς τους τελευταίους μήνες, κυρίαρχο στοιχείο και συναίσθημα είναι ο φόβος. Παρέα με την ανασφάλεια. Ο φόβος, ο οποίος φαίνεται να κυριεύει κάθε μέρα και περισσότερο σχεδόν όλους τους πολίτες αυτού του κόσμου. Ξεκίνησε σα φημολογία, η "δήθεν" οικονομική "κρίση". Και τελικά έφτασε να γίνει πραγματικότητα. Πρώτα στο μυαλό μας και μετά στην πραγματικότητά μας. Οι ψυχολόγοι λένε, και όχι άδικα, ότι όταν κάποιος φαντάζεται πως έχει κάποια ή κάποιες αρρώστιες, στο τέλος τις σωματοποιεί. Και είναι έτσι. Πάντα και χωρίς εξαίρεση. Έτσι συνέβη και με την παγκόσμια συνείδηση. Κάποιος, κάποιοι, έσπειραν έντεχνα το φόβο της οικονομικής κατάρρευσης. Η οποία μπορεί αρχικά να αφορούσε έναν ή δύο... "οικονομικούς κολοσσούς", όπως μεγάλες πολυεθνικές, οι οποίες τελικά χρηματοδοτήθηκαν για να δώσουν μπόνους στα στελέχη τους!!! προκαλώντας την αντίδραση ακόμη και αυτού του προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών και τελικά έφτασε να αφορά το πρατήριο άρτου στη γειτονιά μας, που έπαψε να πουλάει όσο ψωμί πουλούσε!!! Σταματήσαμε να ψωνίζουμε από φόβο, σταματήσαμε να δουλεύουμε από φόβο, σταματήσαμε να σκεφτόμαστε οτιδήποτε άλλο εκτός από το φόβο. Και όλο αυτό είναι σαν ένα μαύρο σύννεφο που απλώνεται απειλητικά πάνω από όλους μας. Γι αυτό και επικαλούμαστε το τραγούδι του Γιάννη Αγγελάκα, που δεν πιστεύουμε ότι αφορά μόνο κάποιους εξοργισμένους νέους, αλλά το σύνολο. Αν αντικαθιστούσαμε όλες αυτές τις ατέρμονες συζητήσεις περί της "φοβερής και τρομερής κρίσης", με τους στίχους αυτούς, ίσως και να άλλαζε η διάθεσή μας. "Σιγά μην κλάψω, σιγά μη φοβηθώ". Ας τραγουδήσουμε δυνατά αυτούς τους στίχους για να εξορκίσουμε το φόβο με τον οποίο προσπαθούν να μας ελέγξουν. Οι άνθρωποι γεννιούνται ελεύθεροι και χωρίς φόβο. Εκπαίδεύονται σε καταπίεση και φόβους. Εκπαιδεύονται να φοβούνται το Θεό, αντί να προσεύχονται σε αυτόν για βοήθεια, εκπαιδεύονται να φοβούνται το νόμο και τους εκπροσώπους τους, αντί να αισθάνονται ασφάλεια επειδή υπάρχουν. Εκπαιδεύονται να φοβούνται το θάνατο, λες και γνωρίζουν τι ακριβώς είναι. Εκπαιδεύονται να φοβούνται το .... άγνωστο, αντί για το .... απολύτως γνωστό και οικείο. Εκπαιδεύονται να φοβούνται μήπως μείνουν χωρίς χρήματα, λες και γεννήθηκαν με τσέπες γεμάτες χρυσά νομίσματα!!! Έτσι και τώρα. Διανύουμε μια πολύ... ιδιαίτερη περίοδο στην ιστορία της ανθρωπότητας, όπου το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι ο.... φόβος. Ας αντισταθούμε στο φόβο. "Σιγά μην κλάψω, σιγά μη φοβηθώ"
