Ο φόβος είναι ένα βασικό συναίσθημα που προκαλείται από τη συνειδητοποίηση ενός πραγματικού ή πλασματικού κινδύνου. Είναι ένας μηχανισμός που μας προστατεύει. Όταν όμως ο φόβος συνεχίζει να υφίσταται, ενώ δεν υπάρχει πραγματικός κίνδυνος, τότε μετατρέπεται σε φοβία και γίνεται εμπόδιο στην φυσιολογική αντιμετώπιση της καθημερινότητας του ατόμου. Η διαφορά του φόβου από τη φοβία που αισθάνεται ένα άτομο είναι ίσως το πρώτο στάδιο το έπομενο στάδιο είναι η αποδοχή. Ο φόβος είναι μιά λειτουργία και προστασίας του ατόμου απαραίτητη για τη σωματική αλλα και τη ψυχική του υγεία. Η αντίδραση στα ερέθισμα που μας οδηγούν στη ενεργοποίηση του φόβου δεν είναι συνειδητοποιημένη.Είναι σαν αόρατα όρια που έχουν δημιουργηθεί στη πορεία της ζωής μας. Τα συμπτώματα της φοβίας είναι πολλά, φόβος, πανικός, τρόμος, φρίκη. Οι αντιδράσεις είναι ακούσιες και πολλές φορές εκτός ελέγχου στην προσπάθεια του ατόμου να φύγει μακρυά απο αυτό που του, το προκαλεί. Σύμφωνα με επιστημονικές μελέτες δεν είναι πάντα καθοριστικό, ένα γεγονός το οποίο έχει βιώσει ένα άτομο . Μπορεί να είναι μία είδηση αεροπορικής τραγωδίας που έμαθε μέσω της τηλεόρασης, μιά είδηση μέσω του φιλικού του περιβάλλοντος , γιά μία έπιθεση ένος σκύλου. Στην ελληνική μυθολογία το Κράτος ήταν η προσωποποίηση της ωμής εξουσίας κάθε μορφής (όχι μόνο της κρατικής) Βία και φόβος. Κυρίαρχες λέξεις της καθημερινότητάς μας. Και όχι μόνο της ελληνικής καθημερινότητας αλλά της παγκόσμιας. Έννοιες αλληλένδετες που συντηρούν η μία την άλλη. Ο φόβος γεννά τη βία και η βία το φόβο. Και πώς δημιουργήθηκε ο φόβος; Με προσεκτικό σχεδιασμό! Εκείνοι που σχεδίασαν την "κρίση" κατάφεραν να σπείρουν το φόβο. Το φόβο να μη γίνουμε φτωχοί. Αφού δημιούργησαν εδώ και 50 περίπου χρόνια τις κατάλληλες συνθήκες, το να ζούμε δηλαδή και να αισθανόμαστε καλά, μόνο καταναλώνοντας, όλο και περισσότερο, τώρα έσπειραν το φόβο ότι θα χάσουμε όλα αυτά τα... "αγαθά". Γιατί όταν δεν έχεις χρήματα δε χάνεις τη ζωή σου. Δε χάνεις ανθρώπους που αγαπάς. Δε χάνεις τα συναισθήματα αγάπης. Χάνεις όμως τα υλικά αγαθά. Τα οποία είναι σημαντικότερα όλων στην εποχή μας. Γι αυτό και φοβόμαστε ότι θα τα χάσουμε. Και ο φόβος δημιούργησε τον πανικό. Και ο πανικός ενεργοποίησε τις μάζες. Και οι μάζες αντέδρασαν βίαια. Κάποιες ομάδες ανθρώπων, με κοινά χαρακτηριστικά, χρησιμοποίησαν ως άλλοθι την "κρίση", προκειμένου να εκδηλώσουν βίαιες πράξεις και ενέργειες. Και φτάσαμε στους νόμους για τις κουκούλες. Και φτάσαμε να εξομοιώσουμε την αγανάκτηση των νέων, με την τρομοκρατία, τα εγκλήματα κατά της περιουσίας πολιτών και με τις διαπιστωμένα παράνομες πράξεις και ενέργειες οικονομικών μεταναστών. Όλα σε ένα τσουβάλι. Και τα κανάλια να ανεβάζουν τις θεαματικότητες, με στόχο πάντα τη διαφημιστική πίττα και όχι βέβαια τη σωστή ενημέρωση, χρησιμοποιώντας ασταμάτητα τις λέξεις: οικονομική κρίση, φοβερή κρίση, τεράστια καταστροφή, οικονομική κατάρρευση, ανεργία, πτώχευση και άλλες παρόμοιες, προσεκτικά διαλεγμένες για να μην αφήσουν κανένα περιθώριο να ξεφύγουμε από το φόβο. Και στη συνέχεια να προβάλλουν όλες τις βίαιες σκηνές με περισσή ηδονή. Αυτή είναι η καθημερινότητά μας. Πάψαμε να σκεφτόμαστε οτιδήποτε άλλο, εκτός απο τη διατήρηση των κεκτημένων. Και αφορίσαμε τα πάντα. Αλήθεια ποιος φαίνεται να προβληματίζεται για ένα αναχρονιστικό εκπαιδευτικό σύστημα, το οποίο αντί να θωρακίζει τους νέους, τους οδηγεί σε βανδαλισμούς, γιατί δεν ξέρουν πώς αλλιώς να αντιδράσουν; Γιατί οι νέοι δεν έχουν προλάβει ακόμη να αφομοιωθούν και να διαβρωθούν από το σύστημα. Ακόμη έχουν όνειρα. Και αγωνίζονται για να τα κρατήσουν ζωντανά. Όπως και όσο μπορούν. Ακούμε καθημερινά αφορισμούς της τεχνολογίας και των ηλεκτρονικών υπολογιστών. Όταν η νέα γενιά εκφράζεται μόνο μέσα από αυτούς. Αντί λοιπόν να εκσυγχρονιστεί η παιδεία και να γίνει προσαρμογή στα καινούργια δεδομένα, προτιμούμε τους αφορισμούς. Κάπως έτσι δε φυλακίστηκε και ο Γαλιλαίος;;; Όταν δε δημιουργούνται νέες σύγχρονες συνθήκες στην εκπαίδευση πώς θα αντιδράσουν οι νέοι; Πριν από 10-20-30 χρόνια και ακόμη περισσότερο πιο πριν, η οικογένεια έπαιζε τον καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση του χαρακτήρα των νέων. Σήμερα με τους δύο γονείς, να εργάζονται όλη την ημέρα και πολλές φορές σε δύο δουλειές και επίσης με συνεχώς αυξανόμενο αριθμό μονογονεϊκών οικογενειών, το βάρος έχει μετατοπισθεί σημαντικά σε άλλους φορείς. Το σχολείο, το κράτος, τον κοινωνικό περίγυρο κλπ. Αυτό είναι μία πραγματικότητα, ανεξάρτητα από το αν συμφωνεί κανείς ή όχι. Δεν έχει νόημα να αναλωθούμε σε αφορισμούς ή ευχολόγια. Έχει νόημα να προσαρμοστούμε στα δεδομένα. Αντί γι αυτό, παρακολουθούμε όλους αυτούς που μας κυβερνούν, να μη μπορούν να έχουν ομοφωνία ούτε στα αυτονόητα. Και πάμε στη βία και στην πάταξή της με την ποινικοποίηση της κουκούλας!!! Σαφέστατα οι κουκουλοφόροι δεν είναι επαναστάτες. Γιατί οι επαναστάτες ανά τους αιώνες όχι μόνο δε φορούσαν κουκούλες αλλά έμειναν και στην ιστορία με... ονοματεπώνυμο. Για φανταστείτε ο Τσε Γκεβάρα να φορούσε κουκούλα!!! Κανείς δεν θα τον ήξερε!!! Εκείνοι που θέλησαν πραγματικά να αλλάξουν το σύστημα, πολέμησαν χωρίς κουκούλες. Αυτοί που φορούν κουκούλες είναι σίγουρα δειλοί και παράνομοι (λίαν επιεικώς) και δεν πρόκειται αυτό να αλλάξει όσο και αν ποινικοποιηθεί η κουκούλα. Βέβαια στην ποινικοποίηση της κουκούλας συμφωνεί η πλειοψηφία, με βάση έρευνες που έγιναν και καλά κάνει. Όποιος θέλει πραγματικά να αντισταθεί το κάνει με το πρόσωπο ξεσκπέπαστο. Και δέχεται να πληρώσει και τις συνέπειες των πράξεών του. Όμως εδώ δε μιλάμε ούτε για αντίσταση ούτε για επανάσταση. Μιλάμε για το κοινό έγκλημα, το οποίο αντί να αντιμετωπιστεί στη ρίζα του, αντιμετωπίζεται με νόμους, που δίνουν τροφή στους γελοιογράφους. Επιτέλους ας πούμε τα πράγματα με το όνομά τους. Ας γίνει διαχωρισμός των παρανομούντων. Δεν έχουν όλοι την ίδια αφετηρία ούτε τα ίδια κίνητρα. Ούτε και δρουν με τον ίδιο τρόπο. Θα πρέπει λοιπόν να αντιμετπισθεί η κάθε περίπτωση διαφορετικά. Αυτό σημαίνει και προσαρμογή στα δεδομένα. Και εν πάσει περιπτώσει, αυτοί που δημιούργησαν την "κρίση" και έσπειραν το φόβο που γέννησε όλη αυτήν τη βία, οφείλουν να ανακαλύψουν και τους μηχανισμούς καταστολής, πριν να είναι πραγματικά αργά.
| < Προηγούμενο | Επόμενο > |
|---|
