Είναι εντυπωσιακό το πώς επαναλαμβάνεται η ιστορία, ακόμη και στις ίδιες ημερομηνίες! 3 Δεκεμβρίου τα Δεκεμβριανά του 1944, 6 Δεκεμβρίου τα Δεκεμβριανά του 2008, του 2009 και πάει λέγοντας.
Τότε υπήρχε η ιδεολογική (υποτίθεται) αντιπαράθεση μεταξύ κομμουνιστών και κυβερνητικών, βασιλικών, δεξιών κλπ. Σήμερα υπάρχει η ιδεολογική (και πάλι υποτίθεται) αντιπαράθεση μεταξύ των ανέργων, των μαθητών, των "αναρχικών" και της κυβέρνησης, της οικονομικής πολιτικής κλπ.
Αφορμή τότε στάθηκε η διαδήλωση που οργάνωσε το ΕΑΜ στο κέντρο της Αθήνας και που είχε σαν αποτέλεσμα το θάνατο διαδηλωτών από τα πυρά των αστυνομικών, ενώ αφορμή πέρυσι στάθηκε η δολοφονία ενός 15χρονου από έναν αστυνομικό.
Πολλές συμπτώσεις!!!
Είναι ίδιον της φυλής μας να εθελοτυφλούμε. Να βάζουμε το δάχτυλο μπροστά στη μύτη μας και να νομίζουμε ότι δε μας βλέπει κανείς. Και βέβαια να μην έχουμε καμία αντίληψη και συναίσθηση της δικής μας συμμετοχής σε όλα αυτά.
Μήπως και τότε και τώρα τα αίτια ήταν και είναι οικονομικά; Εάν τότε η Ελλάδα δεν ήταν μία χώρα εξαθλιωμένων, πεινασμένων πολιτών, αλλά ήταν μία ευημερούσα χώρα με αναπτυγμένη ή αναπτυσσόμενη έστω οικονομία, όπως συνέβαινε στην αντίπερα όχθη του Ατλαντικού, θα είχαμε Δεκεμβριανά;
Αν στην Ελλάδα του σήμερα, δεν είχαμε επιτρέψει για τόσες πολλές δεκαετίες να μας κλέβουν ασύστολα όλοι οι εμπλεκόμενοι στη δημόσια διοίκηση, απο τον υπάλληλο της εφορίας που ζητάει το κατιτίς του για να μας συνδέσει το ρεύμα, μέχρι τους δημάρχους, γενικούς γραμματείς και υπουργούς, θα υπήρχαν Δεκεμβριανά;
Στ' αλήθεια είναι ασέβεια να χρησιμοποιούμε τον άδικο θάνατο ενός παιδιού, σαν άλλοθι διαμαρτυρίας. Δηλαδή πριν το θάνατο του Αλέξη Γρηγορόπουλου δεν υπήρχε κανένας λόγος αντίδρασης και διαμαρτυρίας;
Και έπρεπε να καταστραφούν τόσοι άνθρωποι, οι οποίοι δεν έφταιξαν σε τίποτε; Γιατί δεν αντιδρούμε μην πηγαίνοντας στις καφετέριες που χρεώνουν 5 ευρώ τον καφέ και 8,50 ευρώ μία λεμόνοπιττα;;;;; Είναι όμως γεμάτα αυτά τα μαγαζιά. Τι κι αν λένε όλοι ότι στην καρδιά της Ρώμης η τιμή του καφέ δεν ξεπερνάει τα 3,50 ευρώ; Κανείς δεν είναι διατεθειμένος να χάσει την ευχαρίστηση του καφέ.
Μήπως σταμάτησε ο λουλουδοπόλεμος στα μπουζούκια; Μία επίσκεψη του Μπαρόζο σε οποιοδήποτε νυχτερινό μαγαζί Παρασκευή ή Σάββατο, θα αρκέσει για να μας βάλουν λουκέτο στη χώρα!
Τίποτε δεν έχει αλλάξει στην Ελλάδα του σήμερα. Μόνο η γκρίνια αυξήθηκε. Με ταυτόχρονη μείωση της αυτεπίγνωσης.
Γίναμε όλοι τόσο ευαίσθητοι στη δολοφονία ενός παιδιού από έναν αστυνομιικό; Λυπηρό και τραγικό. Αλλά σε καμία περίπτωση δεν ήταν η αιτία για όλα όσα ακολούθησαν.
Και είναι λογικό τόσες χιλιάδες άνθρωποι στο κέντρο της Αθήνας, να ζουν με την αγωνία ότι κάποιοι "ιδεολόγοι", "προβληματισμένοι" και "ψαγμένοι", θα τους κάψουν το σπίτι, το μαγαζί, θα κινδυνέψουν οι ζωές οι δικές τους και των δικών τους παιδιών, επειδή κάποιοι αποφάσισαν να "αντισταθούν".
| < Προηγούμενο | Επόμενο > |
|---|
