28η Οκτωβρίου 2008
68 χρόνια μετά και ετοιμαζόμαστε πάλι για τη μεγάλη παρέλαση.
Τι ακριβώς γιορτάζουμε; Κοντεύουμε να ξεχάσουμε κι εμείς οι ίδιοι την ιστορία που δε μάθαμε, καθώς εκείνο που είναι πιο σημαντικό για τις εθνικές επετείους είναι το αν πέφτουν κοντά σε Σαββατοκύριακο για να κολλήσουν ημέρες άδειας και να γίνει ένα καλό 4ήμερο, 5νθήμερο κλπ.
Κατά τα άλλα, κάποιοι συμπολίτες μας μπορεί να πεταχτούν μέχρι την Ιταλία! για ψώνια. Η via Veneto και η Piazza di Spagna, αντηχούν από τις χαρούμενες Ελληνίδες που με τα χέρια γεμάτα τσάντες ακριβών επώνυμων οίκων... παρελαύνουν στους δρόμους της Ρώμης, του Μιλάνο κλπ.
Κατά τα άλλα στην... ψαροκώσταινα εμείς γιορτάζουμε την επέτειο του ΟΧΙ. Του ΝΑΙ δηλαδή, που βροντοφώναξε (μέσα στον ύπνο του) ο δικτάτορας Ιωάννης Μεταξάς στους Ιταλούς και των ΟΧΙ που ψέλισαν ταπεινά οι Έλληνες ακρίτες, που τους έλαχε να νομίζουν ότι φυλάνε θερμο-σύνορα (αυτά που αργότερα θα άνοιγαν έτσι και αλλίως σε κάθε καρυδιάς καρύδι) και ως εκ τούτου ξεκίνησε ο πόλεμος.
Σε κάθε άλλη περίπτωση σήμερα θα μας κυβερνούσαν οι... Ιταλοί ίσως εναλλάξ με τους Γερμανούς !
Ενώ τώρα είμαστε ελεύθεροι(!), μείναμε στην ιστορία ως η χώρα με τις μεγαλύτερες (αναλογικά) απώλειες του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, 14% περίπου του γενικού πληθυσμού, μας κυβερνούν... Έλληνες πατριώτες, "χιλιάδες", αιωνόβιοι προφανώς, αντιστασιακοί απολαμβάνουν συντάξεις και άλλα προνόμεια και τα σύνορα μας φυλάνε άγρυπνοι συνοριοφύλακες απόσπασμένοι στην Αθήνα και άλλα αστικά κέντρα !!!
Δώστε στο λαό άρτον, θεάματα και αργίες. Έτσι θα ξεχάσει και τα τωρινά και τα παρελθοντικά και τα μελλούμενα.
Έτσι κι αλλιώς κανένας δε διδάχθηκε στο σχολείο την πραγματική ιστορία. Κανένα επίσημο βιβλίο δεν αναφέρει ότι ο Ιωάννης Μεταξάς κατήργησε τη βουλή και έγινε πρωθυπουργός από καθαρή τύχη, μόνο και μόνο επειδή ο προηγούμενος πρωθυπουργός Ι. Δεμερτζής πέθανε πριν της ώρας του. Εδώ θα μου πείτε οι περισσότεροι (κυρίως οι μαθητές) με το ζόρι θυμούνται αν την 28η Οκτωβρίου γιορτάζουμε το ΟΧΙ προς τους Ιταλούς ή την απελευθέρωση από τους Τούρκους, θα θυμούνται και τον Δεμερτζή;
Άρα όλοι οι κυβερνώντες θέλουν να μην μας κουράσουν το μυαλό και γι αυτό δε διδασκόμαστε ιστορία.
Κανένα σχολικό βιβλίο δεν αναφέρει τις καθημερινές συλλήψεις και τα καράβια που έφευγαν γεμάτα για τους τόπους εξορίας που ο πατριώτης Μεταξάς συντηρούσε και για τις οικογένειες που έχαναν αγαπημένα πρόσωπα με μοναδικό λόγο τη "μη συμμόρφωση προς τας υποδείξεις". Δεν επρόκειτο μόνο για τα στελέχη του Κ.Κ.Ε. (μετέπειτα ιδιοκτήτες του... Γερμανού!, της ΝΕΟΣΕΤ και άλλων κοινοφελών ιδρυμάτων). Την ίδια τύχη είχαν και όσοι συντηρητικοί διαφωνούσαν.
Ο Ιωάννης Μεταξάς λοιπόν στέρησε αυτό που μας είχαν κληροδοτήσει οι φωτισμένοι αρχαίοι κάτοικοι αυτού του τόπου. Τη δημοκρατία. Αλλά αυτά είναι ψιλά γράμματα.
Τώρα για να καταλάβουμε. Τι ακριβώς διδάσκουμε στα παιδιά μας; Αλλά και τι συντηρείται στις μνήμες των μεγαλύτερων; Το μίσος απέναντι στους εχθρούς Ιταλούς και Γερμανούς; Μα αυτό δεν έρχεται σε αντίφαση και αντίθεση με τη διδασκαλία του Χριστού, που συγχώρησε αυτούς που τον σταύρωσαν, για να μας λυτρώσει από το προπατορικό αμάρτημα;
Αυτό δε διδάσκει η εκκλησία, μέσα στην οποία γίνεται σήμερα η δοξολογία για τους... εχθρούς; Ας αποφασίσουν επιτέλους. Τι θα είμαστε; Πιστοί και πατριώτες; Ευρωπαίοι και Ελληνες; Ελεύθεροι και κομματικοποιημένοι; Τι εξυπηρετεί καλύτερα;
Για μην ξεσηκώσουμε θύελλα στη συμπαθή τάξη των δημόσιων υπαλλήλων, που θα νιώσουν ότι απειλούνται οι πολύτιμες αργίες, έχουμε αντιπρόταση.
Να γιορτάζουμε και να έχουμε αργία την ονομαστική εορτή του εκάστοτε πρωθυπουργού. Και μη νομίζετε ότι θα είναι διαφορετική. Κατά κανόνα δυο τρία ονόματα «παίζουν». Κωνσταντίνος (Καραμανλής, Μητσοτάκης, Σημίτης, ξανά Καραμανλής κλπ. κλπ.), Γεώργιος (Παπανδρέου, Ράλλης, ξανά Παπανδρέου κλπ. κλπ.). Έσπασε λίγο η παράδοση με το Ανδρέας, αλλά υπάρχει πάντα ο πρόεδρος της Δημοκρατίας (Κωνσταντίνος Καραμανλής, Κωνσταντίνος Στεφανόπουλος κλπ. κλπ.), για εναλλακτικές λύσεις, κυρίως όταν σου προκύπτει πρωθυπουργός (σπάνια έως ποτέ) ή Πρόεδρος Δημοκρατίας με αρχαίο ελληνικό όνομα που δεν έχει γιορτή!
Άρα, ας βρούμε εναλλακτικούς τρόπους για αργίες, για να μη χαθούν και οι ψήφοι των δημοσίων υπαλλήλων και ας μάθουμε λίγο καλύτερα ιστορία, η οποία ανά τους αιώνες επαναλαμβάνεται. Άλλοτε ως τραγωδία και άλλοτε ως φάρσα. Τώρα σε ποια κατάσταση βρίσκεται η σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα... αν μελετήσουμε ιστορία μπορεί και να καταλήξουμε.
Καλή επέτειο.
| < Προηγούμενο | Επόμενο > |
|---|
