Το 1987 επί κυβέρνησης Ανδρέα Παπανδρέου, για πρώτη φορά έγινε στην Ελλάδα μια συστηματική προσπάθεια ελέγχου της εκκλησιαστικής περιουσίας από πλευράς κράτους.
Αυτό αποτελούσε υπόσχεση της προεκλογικής εκστρατείας του Ανδρέα Παπανδρέου και είχε κατηγορηθεί από όλους τους αντιπάλους του ως αριστερός, κομμουνιστής, θεωρήθηκε επικίνδυνη η εξαγγελία περί ελέγχου της εκκλησιαστικής περιουσίας, γιατί μπορεί να είχε σα συνέχεια την κρατικοποίηση των περιουσιών των πολιτών κλπ.
Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. έγινε κυβέρνηση το 1981 και μόλις το 1987, όταν ήταν υπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων ο Αντώνης Τρίτσης, προστέθηκε στο άρθρο 8 του Ν. 1700/87, διάταξη, που προέβλεπε την εκλογή εκκλησιαστικών συμβουλίων, κάτι που προκάλεσε την αντίδραση του Ιερατείου, το οποίο θεώρησε ότι το κράτος αναμιγνύεται έτσι στα εσωτερικά θέματα της εκκλησίας. Όλοι γνωρίζουμε ότι στο τέλος ο Αντώνης Τρίτσης παραιτήθηκε (ή τον παραίτησαν όπως λέγεται).
Με βάση τον παραπάνω Νόμο, με ομόφωνη απόφαση του Πρωθυπουργού και του Υπουργικού Συμβουλίου, ορίσθηκε το πρώτο Διοικητικό Συμβούλιο του ΟΔΕΠ (Οργανισμός Διαχείρισης Εκκλησιαστικής Περιουσίας), με Πρόεδρο τον κ. Γιώργο Ανωμερίτη, τότε Διοικητή της Κτηματικής Τράπεζας αλλά με πλούσια προοδευτική - χριστιανική παρουσία (Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών και ΧΑΝ) και γνώση των θεμάτων της εκκλησίας και τακτικά μέλη τον πατέρα Γεώργιο Πυρουνάκη, κ. Κ. Σοφούλη, κ. Κ. Γεωργουτσάκο, κ. Φ. Παναγιωτόπουλο και τους κοσμήτορες της Θεολογικής κ.κ. Β. Τσάκωνα και Ν. Ζαχαρόπουλο. Στόχος η χρηστή διαχείριση της περιουσίας του ΟΔΕΠ προς όφελος της εθνικής οικονομίας και της εκκλησίας. Το νέο Δ.Σ. του ΟΔΕΠ ανέλαβε τα καθήκοντά του στις 21/7/87. Έτσι ξεκίνησε μια προσπάθεια να αξιοποιηθεί η περιουσία του ΟΔΕΠ, την οποία διάφοροι αρχιμανδρίτες και «εταιρίες» της ιερωνυμικής χούντας, είχαν ξεπουλήσει.
Η εκκλησία όμως αντέδρασε. Η Ιερά Σύνοδος της ιεραρχίας και Εκκλησίας της Ελλάδος, στις 18 Αυγούστου του 1987, εξέδωσε Κανονικό Επιτίμιο (μικρό αφορισμό!) και του Προέδρου του ΟΔΕΠ Γιώργου Ανωμερίτη, αλλά και των 6 μελών του νέου Δ.Σ. (μεταξύ αυτών και ο πατέρας Γ. Πυρουνάκης, γνωστός για το μεγάλο φιλανθρωπικό του έργο και όχι μόνο).
Το Δ.Σ. του ΟΔΕΠ παρά τη νόμιμη συγκρότησή του, αν και συνήλβε σε 9 συνεδριάσεις, δεν μπόρεσε παρά μόνο σε μια να εργασθεί κανονικά στα γραφεία του ΟΔΕΠ στη Μονή Πετράκη, προκαλώντας την μήνη, της Ιεράς Συνόδου.
Ο Γ. Ανωμερίτης προσέφυγε στο Συμβούλιο της Επικρατείας για το θέμα του αφορισμού στο οποίο αντέδρασαν έντονα ο Τύπος και οι πολίτες.
Κάτω από το βάρος της γενικής κατακραυγής ακόμα και κάποιων Ιεραρχών, η Ιερά Σύνοδος, αναγκάστηκε να προχωρήσει σε άρση του Επιτιμίου, που είχε επιβάλλει στα μέλη του ΟΔΕΠ, την 1/3/1988.
Ωστόσο, ακόμη και σήμερα υπάρχει ένα τεράστιο νομικό κενό, αφού το 1987 στην ουσία υπήρξε ένα νόμιμο όργανο βάσει του Νόμου με τον οποίο ορίστηκε το Δ.Σ. του ΟΔΕΠ, που έλαβε αποφάσεις που δεν εκτελέστηκαν και ενός μη νόμιμου οργάνου που έλαβε αποφάσεις, που κινδυνεύουν ακόμα και σήμερα να χαρακτηριστούν άκυρες!
Και ερχόμαστε στο σήμερα.
81 μητροπόλεις που υπάγονται στην Εκκλησία της Ελλάδος, η κεντρική οικονομική υπηρεσία της ιεράς Συνόδου, μοναστήρια του Αγίου όρους, οι μητροπόλεις και οι μονές της Δωδεκανήσου και της Κρήτης που υπάγονται στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, Πατριαρχεία Αλεξάνδρειας και Ιεροσολύμων.
Σύμφωνα με στοιχεία του υπουργείου Γεωργίας της δεκαετίας του 1980, οι εκτάσεις που αναγνωρίζεται ότι ανήκουν στην Εκκλησία ανέρχονται σε 432.880 στρέμματα. Από αυτά, οι 276.880 είναι δάση, 69.550 δασικές εκτάσεις και 86.459 χορτολιβαδικές εκτάσεις. Σε πολλές περιπτώσεις η Εκκλησία προσπαθεί μέσα από το κτηματολόγιο να κατοχυρώσει μέρος της περιουσίας της η οποία αμφισβητείται ή έχει καταπατηθεί. Σε 50 νομούς της χώρας υπάρχουν εκτάσεις της Εκκλησίας που περιλαμβάνουν δάση, λιβάδια, οικόπεδα και ακίνητα.
Και να πάμε στο Βατοπέδιο. Τι να πρωτοπούμε. Για τα τζιπ και τα ελικόπτερα με τα οποία μετακινείται ο εκπρόσωπος του Θεού, ηγούμενος Εφραίμ; Για όλους τους κρατικούς λειτουργούς που εδώ και τόσα χρόνια τον υποστηρίζουν και τον καλύπτουν;
Όλα αυτά αποτελούν την «αιχμή του δόρατος».
Και ίσως είναι η «χρυσή ευκαιρία» της κυβέρνησης, με όλον αυτόν τον θόρυβο που έχει προκύψει να λύσει το θέμα. Να το λύσει σαν Γόρδιο Δεσμό. Με τη μία.
Τώρα που έχουν δει το φως της δημοσιότητας όλα αυτά τα φοβερά και τρομερά και η κοινή γνώμη είναι πολύ καλά ενημερωμένη και συνειδητοποιημένη.
Κάποτε ο Ανδρέας Παπανδρέου είπε ότι με την περιουσία μίας και μόνο μονής (την κατονόμασε τότε) μπορούσε να ζήσει η Ελλάδα για 20 χρόνια.
Μήπως αφού η εκκλησία δεν έπαιξε το ρόλο της, που μεταξύ άλλων είναι και η υπεράσπιση των φτωχών και των αδυνάτων, αυτόν τον ρόλο καλείται να τον παίξει το κράτος, αξιοποιώντας σωστά την εκκλησιαστική περιουσία, που σε τελικά ανάλυση δεν την απέκτησαν οι μοναχοί από την ... δουλειά τους; Και να αφήσουμε τους αστεϊσμούς με τα χρυσόβουλλα των βυζαντινών αυτοκρατόρων και τους ...περίεργους τίτλους ιδιοκτησίας.
Η περιουσία αυτή ανήκει στον ελληνικό λαό.
Δεν μπορεί η χώρα να μαστίζεται από την ακρίβεια και όλο και περισσότερες οικογένειες να ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας και οι άνθρωποι του Θεού να ζουν βασιλικά.
Και βέβαια η εκκλησία πρέπει να έχει πόρους, για τους μισθούς των ιερέων, για τη συντήρηση των μονών και των εκκλησιών και οποιαδήποτε άλλη λογική ανάγκη υπάρχει. Αλλά μέχρι εκεί.
Ας εφαρμοσθεί και στην εκκλησία η λιτότητα που εφαρμόζεται πάνω στους Έλληνες τα τελευταία χρόνια. Και έτσι θα δείξουν και οι Ιεράρχες αυτό που πρεσβεύουν και αντιπροσωπεύουν. Το θεϊκό που εκ προοιμίου σημαίνει αγάπη και προσφορά.
| < Προηγούμενο | Επόμενο > |
|---|
