Παρακολουθούμε αυτές τις ημέρες την παρελθοντολογία στην Νέα Δημοκρατία. Διότι περί παρελθοντολογίας πρόκειται.
Είναι πάντως χαρακτηριστικό των Ελλήνων να αναμασούν το παρελθόν ξεχνώντας το…
Έχουν αναλωθεί τα επιτελεία των δύο αντιπάλων (ο κ. Ψωμιάδης ευτυχώς απέχει), σε επιχειρήματα που ανήκουν είτε στο 1965 (πλευρά Σαμαρά) είτε στο 1993 (πλευρά Μπακογιάννη).
Με την ίδια λογική, δεν έπρεπε ποτέ να έχει εκλεγεί ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, ο οποίος είχε κατηγορηθεί για εκλογές βίας και νοθείας, αλλά και ο Γιώργος Παπανδρέου και το ΠΑ.ΣΟ.Κ. θα έπρεπε να εξαφανισθούν, μετά τα σκάνδαλα τα οποία είχαν γίνει επί των ημερών του αειμνήστου πατρός του.
Επίσης, στο όνομα του εμφυλίου πολέμου δε θα έπρεπε κατ’ ουδένα τρόπο οι αριστεροί να συναναστρέφονται τους δεξιούς και ούτω καθεξής.
Για το μέλλον κουβέντα. Για το πρόκειται να κάνει είτε η κα Μπακογιάννη είτε ο κ. Σαμαράς, κατ’ αρχήν σαν αντιπολίτευση, ούτε λόγος. Διότι η πραγματικότητα είτε αρέσει στους οπαδούς και στελέχη της ΝΔ, είναι ότι αυτήν τη στιγμή, κυβέρνηση είναι το ΠΑ.ΣΟ.Κ., το οποίο μόλις εξελέγη, άρα έχει 4 χρόνια μπροστά του να κυβερνήσει.
Αφελώς πιστεύουμε ότι οι υποψήφιοι επικεφαλής της αξιωματικής αντιπολίτευση, θα ήταν καλό να εστιασθούν στο πώς θα βοηθήσουν τη χώρα, την οποία κατά γενική ομολογία η παράταξή τους οδήγησε στη σημερινή απερίγραπτη (για να μην πούμε τραγική) κατάσταση, με εποικοδομητική αντιπολίτευση και όχι στο τι έγινε το 1965, έτος κατά το οποίο πολύ μεγάλη μερίδα ψηφοφόρων ήταν είτε αγέννητοι είτε μωρά είτε, εν πάσει περιπτώσει, σε ηλικία, όπου το κυρίαρχο δεν ήταν η αποστασία του πατρός Μητσοτάκη.
Επίσης, η ίδια η ΝΔ και οι ψηφοφόροι της, έδωσαν «συγχωροχάρτι» στον κ. Σαμαρά για την «προδοσία» της παράταξής τους το 1993, επανεκλέγοντάς τον κατ’ αρχήν ευρωβουλευτή και στη συνέχεια βουλευτή, χωρίς κανείς να διαμαρτυρηθεί (τουλάχιστον δημοσίως) για την υπουργοποίησή του. Γιατί δεν παραιτήθηκε ας πούμε η κα Μπακογιάννη και ο κ. Κυριάκος Μητσοτάκης, από το βουλευτικό τους αξίωμα, σε ένδειξη διαμαρτυρίας;
Αλλά δυστυχώς από αυτήν τη χώρα φαίνεται να λείπει η σοβαρότητα η οποία θα έπρεπε να συνοδεύεται με οραματισμό, σχεδιασμό και όρεξη για δημιουργία και συνεργασία. Ψιλά γράμματα στο βωμό άλλων συμφερόντων και επιδιώξεων που δε φαίνεται να έχουν σχέση με το μέλλον ενός τόπου, που μ’ αυτά και μ’ αυτά πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο τα τελευταία… 150 χρόνια;;;;;
| Επόμενο > |
|---|
