Μοιάζει με πόλεμο. Λείπουν όμως οι βόμβες. Κατά τα άλλα τα έχει όλα αυτή η... κρίση. Θύματα, διαλυμένα σπίτια, αβεβαιότητα για το αύριο και... ανακατανομή του πλούτου.
Μήπως τελικά όλα γίνονται γι αυτό το τελευταίο ή μήπως είναι άλλη μια μέρα στη ζωή; Οι ειδήμονες και επαΐοντες λένε ότι δε μπορεί ξαφνικά όλα τα χρηματιστήρια του κόσμου να κάνουν τέτοιες βουτιές. Επίσης οι ειδικοί λένε ότι κυρίαρχο ρόλο στη λειτουργία των χρηματιστηρίων παίζει η... ψυχολογία. Και αυτή είναι που καλλιεργείται έντεχνα. Ας πούμε, υποθετικά πάντα μιλώντας, ότι κανένας επενδυτής, μικρός ή μεγάλος, δεν επηρεαζόταν από την περιρρέουσα φημολογία και ατμόσφαιρα και άφηνε τις μετοχές του εκεί που είναι, αμετακίνητες. Αν δεν πουλούσε κανείς και κυρίως υπό το κράτος πανικού, τότε δε θα είχαμε καμία κρίση.
Είναι επίσης γνωστό ότι δεν θεωρείσαι "χαμένος" αν δεν ρευστοποιήσεις. Απλά περιμένεις να ανέβουν οι δείκτες. Αρκεί να έχεις υπομονή. Βέβαια, πόσοι επενδύουν με ορίζοντα ας πούμε 10ετίας; Στην Ελλάδα... ελάχιστοι ! Όλοι περιμένουν να γίνουν πλούσιοι το πολύ μέσα σε ένα εξάμηνο. Κάπως έτσι έγινε και το 1999. Τώρα όμως μιλάμε για ένα διεθνές παιχνίδι, με ανυπολόγιστες αρχικά προεκτάσεις.
Είναι δεδομένο για κάθε νοήμονα άνθρωπο, ότι αυτή η κρίση είναι μεθοδευμένη. Από ποιους και γιατί ίσως και να μην το μάθουμε ποτέ. Η εύλογη ερώτηση είναι: Εμείς τι κάνουμε; Περιμένουμε; Μια πρόταση είναι να πάψουμε να ασχολούμαστε με την κρίση και να συζητάμε συνέχεια γι αυτήν, πολύ περισσότερο όταν τίποτα δεν περνάει από το χέρι μας. Μια άλλη σκέψη είναι να αξιοποιήσουμε τις ευκαιρίες που κάποιοι δημιουργούν. Για παράδειγμα είναι καλή σκέψη το να επενδύσει κανείς στο κατώτατο σημείο του δείκτη και να περιμένει υπομονετικά. Σκεφθείτε ακόμη ότι θα αλλάξουν τα κοινωνικά δεδομένα. Απολύονται χιλιάδες υπάλληλοι, στελέχη, μεγαλοστελέχη. Κάποιοι από αυτούς (οι περισσότεροι από τους οποίους διαθέτουν ανώτατη μόρφωση), θα στραφούν στην ελεύθερη αγορά. Και τότε μπορεί να δημιουργήσουν. Για τον εαυτό τους και τους άλλους. Εκείνους που θα θελήσουν να εξακολουθήσουν να είναι υπάλληλοι. Βεβαίως υπάρχει το μεγάλο πρόβλημα του τι γίνεται μέχρι τότε και πώς θα ζήσουν όλοι αυτοί που δάνεια σε μεγάλο ποσοστό είχαν πάρει, για αυτοκίνητα, σπίτια και άλλα καταναλωτικά αγαθά, ακόμα και για τις σπουδές των παιδιών τους; Λοιπόν τα νέα δεν είναι καλά. Κάποιοι θα αποκτήσουν καταπληκτικά σπίτια σε εξευτελιστικές τιμές, όπως ήδη γίνεται στις Ηνωμένες Πολιτείες. Όπως στον πόλεμο και το νόμο της ζούγκλας (το μόνο φυσικό νόμο που ισχύει και δυστυχώς κάποιοι προσπαθούν να τον ξεχάσουμε), ισχύει "η επιβίωση του ικανότερου".
Πρέπει λοιπόν να δείξουμε ψυχραιμία και θετική διάθεση. Να αδράξουμε την ημέρα και όλες αυτές τις επενδυτικές και άλλες ευκαιρίες που εμφανίζονται. Από εδώ και πέρα οι φούσκες σπάνε και ο καθένας μπορεί να απολαμβάνει ότι πραγματικά αξίζει και όχι "επειδή το αξίζει".
| < Προηγούμενο | Επόμενο > |
|---|
