Κάνοντας αναζήτηση με τις λέξεις σκάνδαλα στην αρχαία Ελλάδα, το μόνο που βρέθηκε ήταν η αποκοπή των κεφαλών των Ερμών από τον Αλκιβιάδη το 415 π.Χ. κατά την εκστρατεία στη Σικελία, όπου οι Αθηναίοι καταστράφηκαν ολοκληρωτικά (413 π.Χ.). Τότε λοιπόν θεωρήθηκε κακή τύχη η αποκοπή των κεφαλών και στη συνέχεια ο Αλκιβιάδης, ως προδότης, εκδιώχθηκε από την Αθήνα και πήγε στη Σπάρτη κλπ. κλπ.
Σε αναζήτηση με τη λέξη σκάνδαλα γενικώς, δυστυχώς τα αποτελέσματα που αφορούσαν τη νεώτερη Ελλάδα ήταν... πάμπολλα. Δεν έχει νόημα να τα απαριθμήσουμε, καθώς τα κανάλια έχουν αναλάβει αυτό το ιερό έργο.
Ρίξαμε μια ματιά σε αυτά που είπαν και έγραψαν οι «αρχαίοι ημών πρόγονοι», των οποίων...ισχυριζόμαστε ότι είμαστε απόγονοι.
Ο Πλάτωνας μιλάει για την ιδανική Πολιτεία, που είναι ιδανική επειδή κυβερνάται με το πολίτευμα της «αριστοκρατίας», δηλαδή κυβερνάται από ένα σύνολο ανθρώπων που ξεχωρίζουν για τη σοφία, τη γνώση, την αρετή, τη δικαιοσύνη και την ικανότητα διακυβέρνησης των πολιτών. Ο κάθε πολίτης μέσα σ' αυτήν έχει μία σημαντική θέση, που είναι σύμφωνη με τη φύση, τις ικανότητες και το έργο που έχει αναλάβει να προσφέρει ανάλογα με τις κλίσεις του.
Υπάρχει κάποια σχέση με τη σύγχρονη πραγματικότητα στο χώρο της πολιτικής;;;
Και συνεχίζουμε: Μπορεί κάποιος να ανήκε στην τάξη των αρχόντων (κυβερνήτες), στην τάξη των φυλάκων - πολεμιστών (υπερασπιστές της ασφάλειας της πόλης από επιθέσεις) και στην τάξη των γεωργών, εμπόρων, τεχνιτών (αυτοί που διασφαλίζουν τα μέσα που χρειάζεται η πόλη για να διατηρηθεί ζωντανή και να επιβιώσει). Οι τάξεις αυτές είναι συμβολικές περισσότερο παρά πραγματικές, και δεν σχηματίζονται με βάση κοινωνικο/οικονομικά ή επαγγελματικά κριτήρια. Σχετίζονται με τα τέσσερα στοιχεία της Φύσης (γη, νερό, αέρας, φωτιά), που αντιστοιχούν σε χαρακτηριστικά της ανθρώπινης φύσης. Οπότε, ο κάθε πολίτης ανήκε σε μία από αυτές τις τάξεις σύμφωνα με τα ιδιαίτερα γνωρίσματά του και ανάλογα με την εκπαίδευση που χρειαζόταν να πάρει, προκειμένου να καλλιεργήσει τον χαρακτήρα, το πνεύμα και γενικά τον εσωτερικό του κόσμο. Τάδε έφη Πλάτων και εμείς απλά τα παραθέτουμε για σύγκριση...
Εξ' άλλου, κατά τον Αριστοτέλη, οι πολίτες χωρίζονται με βάση οικονομικά κριτήρια σε τάξεις γεωργών, τεχνιτών και εμπόρων, ενώ κοινωνικά χωρίζονται σε φτωχούς, πλούσιους και μεσαίους. Από τη σχέση που έχουν μεταξύ τους οι φτωχοί και οι πλούσιοι θα διαμορφωθεί η μορφή του πολιτεύματος. Οι φτωχοί συνήθως είναι περισσότεροι από τους πλούσιους. Ανάλογα με το πώς είναι μοιρασμένη η δύναμη και με το πού αυτή συγκεντρώνεται, καθορίζεται και το είδος του πολιτεύματος, που μπορεί να έχει τρεις μορφές: μοναρχία ή βασιλεία (ένας κυβερνά), αριστοκρατία (λίγοι κυβερνούν) ή δημοκρατία (πολλοί κυβερνούν). Για να μην ξεπέσουν και αλλοιωθούν αυτές οι πολιτειακές μορφές σε τυραννία, ολιγαρχία και οχλοκρατία αντίστοιχα, θα πρέπει σκοπός των αρχόμενων να είναι το κοινό καλό και όχι το συμφέρον του ενός ή των λίγων.
Η προτίμηση του Αριστοτέλη στρέφεται στη «Μέση Πολιτεία», δηλαδή σ' αυτό που σήμερα κατανοούμε ως δημοκρατικό πολίτευμα, όπου η μεσαία τάξη εξασφαλίζει την ισορροπία ανάμεσα στους φτωχούς και τους πλούσιους και κρατά το κέντρο βάρους στη μέση στις μεταξύ τους συγκρούσεις.
Και πάμε στο σήμερα. Όπου η μεσαία τάξη τείνει να καταργηθεί και να υπάρχουν μόνο φτωχοί και πλούσιοι. Γιατί με τόσες υποχρεώσεις που έχει δημιουργήσει το κάθε νοικοκυριό, ακόμη και οι 5.000 μηνιαίο εισόδημα δεν φτάνουν! Το επιτόκιο του 18% που πληρώνουμε για τις πιστωτικές κάρτες, δεν αφήνει και πολλά περιθώρια για ανέσεις. Άρα;
Αν δε, σκεφτούμε ποιος είναι ο σκοπός αυτών που κατά καιρούς μας κυβερνούν... άλλη ερώτηση!
Θα πει κάποιος: μα οι αρχαίοι Έλληνες βρίσκονταν συνεχώς σε εμφύλιο πόλεμο. Ναι αλλά πουθενά δεν έχουμε αναφορά για οικονομικά σκάνδαλα (αν κάποιος έχει κάποια σχετική πληροφορία, θα χαρούμε να την φιλοξενήσουμε).
Τουλάχιστον εκείνοι πολεμούσαν για το καλό του τόπου τους και να μην ξεχνάμε ότι τότε υπήρχαν πόλεις-κράτη, άρα δεν είναι και απόλυτα σωστή η έννοια του εμφυλίου, ένα φαινόμενο που έζησε η σύγχρονη Ελλάδα την περίοδο 1944-1949 με τις γνωστές ανακατατάξεις τις οποίες κάποια συμφέροντα είχαν αποφασίσει, αλλά αυτό είναι άλλη κουβέντα.
Όλα τα παραπάνω μαζί με πολλά άλλα, χρησιμεύουν για προβληματισμό και για μια μεγάλη ερώτηση: Εξακολουθούμε να πιστεύουμε ότι είμαστε απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων και όχι το συνοθύλευμα Ρωμαίων, Βυζαντινών, Οθωμανών και όσων άλλων πέρασαν από τον τόπο που ονομάζεται Ελλάδα τα τελευταία 1700 χρόνια σκλαβιάς;
| < Προηγούμενο | Επόμενο > |
|---|
